به نام خدا که تو را آفريد و مرا و به نام تو که باغ هاي بهشت در زير گام تو معنا گرفته است به نام آن کف خون که در روزگار ضيافت ترس بر چهره ات نشست به نام آزادي تنها کلام مقدس ما
بنویس بنویس و هراس مدار از آنكه غلط ميافتد. بنويس و پاك كن همچون خدا كه هزاران سال است مينويسد و پاك ميكند و ما هنوز زندهايم در انتظار پاك شدن و بر خود ميلرزيم. (ش.لنگرودی) .......................... .......................... كلام حقيقت عاري از آراستگي و كلام آراسته از حقيقت خالي است. خردمندان نيازي نمي بينند تا منظورشان را اثبات كنند؛ آنان كه سعي در اثبات نظرات شان دارند از خرد بويي نبرده اند.
فرزانه دارايي اي ندارد. هرچه بيشتر به ديگران ياري مي رساند، شادتر مي شود. هرچه بيشتر به ديگران مي بخشد، غني تر مي شود.
تائو بي اصرار و پافشاري، قوت مي بخشد. فرزانه با رها كردن ميل به تسلط، رهبري مي كند
.......................... آفتابی پس درگاه شماست که اگر دررا بگشائید به رفتار شما می تابد... ...... .................................... سالهاست که در حوزه عرفان اسلامی و تصوف مطالعاتی داشته ام و تحقیقاتی را انجام داده ام.این وبلاگ مطالبی که درباره عرفان و موضوعات مشترک آن با فلسفه ،ادبیات و دین در جاهای مختلف که به صورت پراکنده انشار یافته را در یکجا جمع کرده و سعی بر آن دارد که محلی برای بحث و تبادل آراء با عرفان پژوهان باشد.
