دفتر روشن

عرفان.تصوف.ادبیات.فلسفه،دین

Leif Stenberg

 

Leif received a Ph.D. in Islamic Studies from Lund University, Sweden in 1996 with the publication of his award winning thesis The Islamization of Science: Four Muslim Positions Developing an Islamic Modernity. In 1997 until 1999 he was a Visiting Scholar at the Center for Middle Eastern Studies at Harvard University. The following year, 1999-2000, Stenberg was a visiting scholar at the Institut Français d’Études Arabes de Damas (IFEAD) in Damascus, Syria. Since 2001 he has held a position at Lund University in Islamology and became an Associate Professor in 2003. Today he is the director of Islamology at Lund University and the supervisor of six Ph.D projects. In 2004 Stenberg co-edited Globalization and the Muslim World: Culture, Religion and Modernity published by Syracuse University Press and in recently he co-edited Sufism Today to be published at IB Tauris in 2008. In 2007 Stenberg was appointed director of the Center for Middle Eastern Studies at Lund University.

Stenberg’s list of publications include:

  • “The Reaveled Word and the Struggle for Authority. Interpretation and Usage of Islamic Terminology among Muslim Islamists in Algeria”, in D. Westerlund (ed.) Questioning the Secular State , C. Hurst, London , 1996.
  • “Seyyed Hossein Nasr and Ziauddin Sardar on Islam and science: Marginalization or modernization of a religious tradition”, in Social Epistemology, 1996: 3/4.
  • “Naqshbandiyya in Damascus : Strategies to Establish and Strengthen the Order in a Changing Society”, in E. Özdalga (ed.) Naqshbandis in Western and Central Asia - Change and Continuity . Swedish Research Institute in Istanbul , vol. 9, Curzon Press, Richmond
  • “Science in the Service of God: Islamizing Knowledge”, in ISIM Newsletter 2000:6.
  • “Islam in Scandinavia : Notes on History, Organization and Present Situation”, i S. Hunter (ed.) Islam, Europe ’s Second Religion. The New Social, Cultural, and Political Landscape . Center for Strategic and Cultural Studies, Washington DC 2001.
  • “Young, Male and Sufi Muslim in the city of Damascus”, in Jørgen Bæck Simonsen (ed.) Youth and Youth Culture in the Contemporary Middle East. Aarhus University Press, Aarhus, 2005.
  • “Islamisation d’un quartier: l’héritage du cheikh Ahmad Kuftaro”, in Baoudouin Dupret, Zouhair Ghazzal, Youssef Courbage and Mohammed al-Dbiyat (eds.) La Syrie au present: Reflets d’une société. Sindbad, Actes Sud, Arles. 2007.
  • “Translocal Mobility and Traditional Authority: Sufi Practices and Discourses as Facets of Everyday Muslim Life”, in Catharina Raudvere & Leif Stenberg (ed.) Sufism Today. Heritage and Tradition in the Global Community. I.B. Tauris, London, 2008.
+ نوشته شده در  89/10/08ساعت 10  توسط روشن  | 

Franklin D. Lewis

Franklin D. Lewis is an Associate Professor of Persian Language and Literature in the Department of Near Eastern Languages and Civilizations at the University of Chicago. He is also the incoming Deputy Director of the Center for Middle Eastern Studies at the University of Chicago. His current interests include works in Persian languages and literatures, medieval Islamic mysticism, Arabic literature, Sufism, translation studies and Iranian religion. He has also published extensively in the field of Baha'i Studies.

Professor Lewis did his graduate work in the Department of Near Eastern Languages and Civilizations at the University of Chicago. His dissertation work was on the life and works of the 12th century mystical poet Sana'i, and the establishment of the ghazal genre in Persian literature, winning the Foundation of Iranian Studies best dissertation prize for that year. After graduation from the University of Chicago in 1995, Prof. Lewis taught Persian at Emory University, where he attained the ranks of Associate Professor of Persian and Director of Undergraduate Studies in the Department of Middle Eastern and South Asian Studies. Dr. Lewis is also the founder of Adabiyat, an international discussion forum on the literatures of the Islamic World (including Arabic, Turkish, and Urdu, in addition to Persian literature).

[] Published works

Rumi: Swallowing the Sun. Oxford: Oneworld Publications, 2007.

Necklace of the Pleiades: Studies in Persian Literature Presented to Heshmat Moayyad on his 80th Birthday (co-edited with Sunil Sharma), Amsterdam: Rozenberg, 2007.

Rumi: Past and Present, East and West - The Life, Teachings and Poetry of Jalal al-Din Rumi. Oxford: Oneworld Publications, 2003.

In a Voice of Their Own: A Collection of Stories by Iranian Women written since the Revolution of 1979. Costa Mesa, CA: Mazda Publishers, 1996.

+ نوشته شده در  89/04/10ساعت 19  توسط روشن  | 

Seyedeh Dr. Nahid Angha, Ph.D

.

Seyedeh Dr. Nahid Angha, Ph. D., is the founder of the Sufi Women Organization, the co-director of the International Association of Sufism and the executive editor of the journal Sufism: An Inquiry. Seyedeh Dr. Angha is the eldest child and first student of Moulana Shah Maghsoud Angha (a Sufi Master in an Uwaiysi tarighat). She was appointed to teach in her father's Uwaiysi tradition, becoming the first woman given this honor. An internationally published author, she is one of the influential Sufi women and contributors to the world of Sufi doctrine, and one of the major Sufi writers and translators of Sufi literature of the present time.

Her dedication to peace has led her to serve as in various leadership roles in large-scale international interfaith organizations. Seyedeh Dr. Angha has given lectures and taught classes nationally as well as internationally. This includes speaking engagements at the United Nations, the the University of California, Berkeley and the Smithsonian Institute.

She has written numerous books on the subjects of Sufism, philosophy, and spiritual traveling, such as: Negah (vision, non-English); Critical analysis on Existentialism Theory (non-English); Divan (non-English); Principles of Sufism (second edition); The Journey: Seyr va Soluk (second edition); The Nature of Miracles; The Traveler, Salek (under print); Magnetic Centers of the Human Body (under print); and has translated books on Sufi poetry, Sufi literature and doctrine such as Selections: Poems from Rumi, Khayam, Hafez and Shah Maghsoud; Manifestations of Thought; Destination: Eternity; A Meditation; Psalm of Gods; Chante; Nirvan; Deliverance: The Words of the Prophet; and Ecstasty. She has also published articles on the principles of Sufism, self-cognition, healing and numerous commentaries on Sufi doctrine and terminology.

+ نوشته شده در  89/04/08ساعت 18  توسط روشن  | 

Associate Professor Julia Howell

B Arts (Anthropology and Sociology), M Arts (Anthropology), PhD (Anthropology)

Associate Professor, Griffith Business School

Research expertise

  • Indonesian studies
  • Sociology of Islam
  • Contemporary Sufism
  • Asian new religious movements in Western societies
  • Spiritual practices and religious experiences in Hindu and Sufi traditions
  • Gender studies

Current teaching areas

  • Cultures, civilisations and the modern world
  • Religion, politics and globalisation
  • Postgraduate supervision in the area of anthropology and sociology

Publications

Refereed journal articles

  • Howell, J. 2010 'Indonesia?s Salafist Sufis', Modern Asian Studies, Cambridge, UK, pp. 44,5, http://journals.cambridge.org/action/displayFulltext?type=1&pdftype=1&fid=6906792&jid=ASS&volumeId=-1&issueId=-1&aid=69067842
  • Howell, J. 2006, 'The new spiritualities, East and West: colonial legacies and the global spiritual marketplace in Southeast Asia', Australian Religion Studies Review, vol. 19, no. 1, pp. 19-33.
  • Howell, J. 2005, 'Muslims, the new age and marginal religions in Indonesia: changing meanings of religious pluralism', Social Compass, published by Sage for the Societe Internationale de Sociologie des Sociologie des Religions (International Society for the Sociology of Religion, Leuven, Belgium), vol. 52, no. 4, pp. 473-493.
  • Howell, J. 2005, Urban Heirs of Ibn al- 'Arabi and the defence of religious pluralism in contemporary Indonesia', Australian Religion Studies Review, vol. 18, no. 2, pp. 197-209.

Books

  • Howell, J. and van Bruinessen M. (eds) 2008, Urban Sufism, Rajawali Press, Jakarta.
  • Howell, J. and van Bruinessen M. (eds) 2007, Sufism and the 'Modern' in Islam, I.B. Tauris, London.

Book chapters (refereed)

  • Howell, J. (forthcoming), 'Variasi-Variasi Kesalehan Aktif: Professor dan Pendakwah Televisi Sebagai Penganjur "Sufisme" Indonesia', in Greg Fealy and Sally White (eds), Menyatakan Islam: Kehidupan Keagamaan dan Politik di Indonesia, (Indonesian translation of the author?s chapter 'Modulating Active Piety', in Expressing Islam, 2008.
  • Howell, J. 2009 'The New Spiritualities, East and West: Colonial Legacies and the Global Spiritual Marketplace in Southeast Asia', in Joseph Chinyong Liow and Nadirsyah Hosen (eds), Southeast Asian Islam: Histories, Cultures, and Identities, Routledge Islam in Southeast Asia Series, Volume 1, Routledge, London. (Reprint of the author?s 2006 article in the Australian Religion Studies Review.)
  • Howell, J. 2008 'Sufisme dan "Yang Modern"', in Martin van Bruinessen and Julia Day Howell (eds), Urban Sufism, Rajawali Press, Jakarta, pp. 1-32. (With Martin van Bruinessen as second author.)
  • Howell, J. 2008 'Modernitas dan Spiritualitas Islam dalam Jaringan Baru Sufi Indonesia', in Martin van Bruinessen and Julia Day Howell (eds), Urban Sufism, Rajawali Press, Jakarta, pp. 373-413.
  • Howell, J. 2008, 'Modulations of active piety: professors and televangelists as promoters of Indonesian "Sufisme"', in G. Fealy and S. White (eds), Expressing Islam: Religious Life and Politics in Indonesia, ISEAS Press, Singapore, pp. 40-62.
  • Howell, J. 2008, 'Sufism and the Indonesian Islamic revival', in L. Ridgeon (ed.), Sufism: Critical Concepts, Routledge, London.
  • Howell, J. and van Bruinessen, M. 2007, 'Sufism and the modern in Islam', Introductory essay in M. van Bruinessen and J. Day Howell (eds), Sufism and the 'Modern' in Islam, Routledge, London.
  • Howell, J. 2007, 'Modernity and the borderlands of Islamic spirituality in Indonesia's New Sufi Networks', in M. van Bruinessen and J. Day Howell (eds), Sufism and the 'Modern' in Islam, Routledge, London.
  • Howell, J. 2007, 'Between "Jihad" and "McWorld": engaged Sufism in Indonesia', in Akbarzadeh, Shahram and Fethi Mansouri (eds), Islam and political violence. Muslim Diaspora and radicalism in the West, I.B. Tauris, London, pp. 165-178.
  • Howell, J. 2007, 'Kebimbang Akal Sehat dalam era post modern', in by Abu Hatsin (ed.), Islam dan Humanisme. Aktualisasi humanisme Islam di Tengah Krisis humanisme universal, IAIN Walisongo and Pustaka Pelajar, Semarang and Yogyakarta.
  • Howell, J. 2005, 'Wajah Baru Sufisme di Indonesia: Profil Demografis Anggota TQN Suryalaya', in M.A. Subandi (ed.), Dimensi Sosio-Psikologis Dzikir Pembelah Dada, Campus Press, Yogyakarta. (Translation and re-printing of 'New Faces of Indonesian Sufism?' 2001, written with M.A. Subandi and P.L. Nelson.
  • Howell, J. and Subandi, M.A. 2005, 'Dimensi-Dimensi Psikologis Dzikir TQN Suryalaya' (Psychological Dimensions of Dzikir TQN Suryalaya), in M.A. Subandi (ed.), Dimensi Sosio-Psikologis Dzikir Pembelah Dada, Campus Press, Yogyakarta.
  • Howell, J. 2005, 'Sufisme dan Islam Liberal' (Sufism and Liberal Islam), in Komaruddin Hidayat and Ahmad Gaus, AF (eds), Islam, Negara dan Civil Society: Gerakan dan Pemikiran Islam Kontemporer (Islam, State and Civil Society: Contemporary Islamic Movements and Thought), Paramadina, Jakarta, pp. 441-462.

Refereed conference proceedings

  • Howell, J. 2008, 'Salafi Sufism in Indonesia's popular media', 17th Biennial Conference of the Asian Studies Association of Australia (ASAA), Melbourne, Australia, 1-3 July. http://www.arts.monash.edu.au/mai/asaa/juliadayhowell.pdf3
  • Howell, J. 2006, 'Religions in the public sphere: benefits and risks in modern nation states', 2nd International Conference of Islamic Scholars, PBNU (Central Council of the Islamic Scholars Association), Jakarta, Indonesia, 19-22 June 2006.
  • Howell, J. 2004, '"Spirituality" vs "Religion" Indonesian style: framing and reframing experiential religiosity in contemporary Indonesia', 2004 meeting of the Asian Studies Association of Australia. http://coombs.anu.edu.au/SpecialProj/ASAA/biennial-conference/2004/Howell-J-ASAA2004.pdf4

Essays and short entries in reference works

  • Howell, J. (forthcoming), 'Neo-Sufism', in Wade Clark Roof and Mark Juergensmeyer (eds), Encyclopedia of Global Religion, Sage Publishers. (500 word essay)
  • Howell, J. 2005, 'Gender in new religious movements', in P. Clarke (ed.), Encyclopaedia of New Religious Movements, Routledge, London.
  • Howell, J. 2005, 'Brahma Kumaris', in P. Clarke (ed.), Encyclopaedia of New Religious Movements, Routledge, London.
  • Howell, J. 2005, 'Dada Lekhraj', in P. Clarke (ed.), Encyclopaedia of New Religious Movements, Routledge, London.
  • Howell, J. 2005, 'Subud', in P. Clarke (ed.), Encyclopaedia of New Religious Movements, Routledge, London.
  • Howell, J. 2005, 'Latihan', in P. Clarke (ed.), Encyclopaedia of New Religious Movements, Routledge, London.

Other publications (selected)

  • Howell, J. 2009, 'Indonesia's Salafist Sufis', RSIS Working Paper No. 170, S. Rajaratnam School of International Studies, Singapore. http://www.rsis.edu.sg/publications/WorkingPapers/WP170.pdf5
  • Howell, J. 2009, 'Urban Sufism in contemporary Indonesia', in Buku Panduan Urban Sufism Days 2009, 11th Annual Public Forum of Paramadina University, Jakarta, 21-22 January, pp. 16?26 (in Indonesian).
  • Howell, J. 2008, 'Sufism on the silver screen: Indonesian innovations in Islamic televangelism', Journal of Indonesian Islam, IAIN Sunan Ampel, Surabaya, vol. 02, no. 02, pp. 225-239.
  • Howell, J. 2007, 'Religions in the public sphere: benefits and risks in modern nation-states', Islam and the Modern Age, Zakir Husain Institute of Islamic Studies, Jamia Millia Islamia, New Delhi, vol. XXXVIII, no. 3, August, pp. 53-66. (Reprint of a paper originally published in 2006 in the Proceedings of the Second International Conference of Islamic Scholars, Jakarta.)
  • Howell, J. 2007, 'Religious law in modern societies, an anthropological perspective', in Virginia Cawagas and Swee-Hin Toh (eds), Living under civil laws and religious laws in Australia, conflict or harmony?, Griffith University Multi-Faith Centre, Brisbane.
  • Howell, J. 2007, 'Repackaging Sufism in urban Indonesia', ISIM Review, no. 19, Spring, pp. 22-23. http://www.isim.nl/files/Review_19/Review_19-22.pdf6
+ نوشته شده در  89/04/05ساعت 17  توسط روشن  | 

معرفی پژوهشگر

نام و نام خانوادگی :
يوسف غضباني
مدرك و رشته تحصیلی :
کارشناسي ارشد/مدرسي الهيات و معارف اسلامي (دانشگاه قم)
قلمرو پژوهشی :
تصوف و عرفان
نوع عضویت :
پژوهشگر تمام وقت
پست الکترونیکی :
 
نام و نام خانوادگی :
محمدصادق ابوطالبي
مدرك و رشته تحصیلی :
کارشناسي ارشد اديان و عرفان (دانشگاه آزاد تهران) - کارشناسی ارشد ادیان هند از دانشگاه لندن - دانشجوی دکتری مطالعات اسلامی در دانشگاه اکستر انگلستان
قلمرو پژوهشی :
مطالعات اسلامی / ادیان هند
نوع عضویت :
عضو هيئت علمی
پست الکترونیکی :
abutalebi@urd.ac.ir
وب سایت / وبلاگ :
نام و نام خانوادگی :
محمدرضا رجبي
مدرك و رشته تحصیلی :
دانشجوي دکتري اديان و عرفان تطبيقي
قلمرو پژوهشی :
تصوف و عرفان
نوع عضویت :
مدير گروه پژوهشي تصوف و عرفان
نام و نام خانوادگی :
امير جوان آراسته
مدرك و رشته تحصیلی :
کارشناسی ارشد مدرسی الهیات و معارف اسلامی (تربیت مدرس قم)
قلمرو پژوهشی :
تصوف و عرفان
نوع عضویت :
عضو هيئت علمی
پست الکترونیکی :
javan@urd.ac.ir
نام و نام خانوادگی :
محمد نصيري
مدرك و رشته تحصیلی :
کارشناسي ارشد/مدرسي الهيات و معارف اسلامي (دانشگاه قم)
قلمرو پژوهشی :
تصوف و عرفان
نوع عضویت :
مدير گروه وعضو هيئت علمی
پست الکترونیکی :
nasiri@urd.ac.ir
نام و نام خانوادگی :
علي آقانوري
مدرك و رشته تحصیلی :
کارشناسي ارشد/مدرسي الهيات و معارف اسلامي (دانشگاه قم)
قلمرو پژوهشی :
تصوف و عرفان
نوع عضویت :
عضو هيئت علمی
پست الکترونیکی :
aghanoori@urd.ac.ir
+ نوشته شده در  89/03/15ساعت 12  توسط روشن  | 

دکتر محسن جهانگيري

 

   استاد گروه فلسفه    

 

   مقالات :

  • روشهاي اسپينوزا- مجله تخصصي دانشگاه اصفهان- 1379

  • دربارة ترجمان الاشراق ابن عربي- بنياد دايره المعارف اسلامي

  • فتوحات مكيه ابن عربي- بنياد دايره المعارف اسلامي

  • فصوص الحكم ابن عربي - بنياد دايره المعارف اسلامي

  • مقام زن در عرفان ابن عربي- گفتگوي تمدنها

  • سقراط حكيم از ديد حكماي مسلمان

  • عرفان ابن عربي- مجله فلسفه –81 13

  • دربارة عرفان ابن عربي و تأثير آن بر ادبيات فارسي- مجله فلسفه – 1383

  • عرفان ابن سينا با نظر اين سينا دربارة عرفان- مجله فلسفه

  • انسان كامل در عرفان ابن عربي - حكمت صدرا

  • عليت فاعلي در حكمت ملاصدرا و فلسفه اسپينوز- حكمت صدرا

  • اشعري و اشاعره- نامه فرهنگستان

  • جاحظ- دايره المعارف اسلامي-84 13

  • جبر  و اختيار- حكمت صدرا- 1384

  • نگاهي به بعد عرفاني ملاصدرا - حكمت صدرا

  • ابن عربي- نامه فرهنگستان 1384

  • پيدايش مذهب ارجاء و ظهور مرجئه در اسلام- مجله ضميمه دانشكده ادبيات

  • عرفان ابن سينا ؛ مجله فلسفه ؛ 1383

 

 مقالات منتشر شده در مجموعه مقالات كنفرانسهاي علمي معتبر:

  • نظر موافق ابن سينا دربارة عرفان و عارفان و برخورد شديد و تند عرفا با روش و انديشه هاي فلسفي او- همايش ابن سينا- همدان – 1383

  • تجلي شخصيت ديني و علمي استاد مطهري- همايش جهاني حكمت مطهر- 1384

  • سقراط حكيم از ديدگاه حكماي مسلمان  ايراني- سمينار سقراط حكيم – 1380

  • نظريه علت نمائي و غايت  در فلسفه اسپينوزا با زمينه تاريخ آن- جشن نامه دكتر مجتهدي- انتشارات كوير 1380

  • اشاعره - دانشنامه زبان و ادبيات فارسي-1384

  • مقام زن در عرفان ابن عربي- همايش ابن عربي- دي 1381

  • نگاهي به بعد عرفاني ملاصدرا - همايش بزرگداشت حكيم صدرا – خرداد 1381

  • انسان كامل در عفان ابن عربي و ملاصدرا- همايش بزرگداشت حكيم صدرا – خرداد 1382

  • خدا در حكمت ملاصدرا - همايش بزرگداشت حكيم صدرا – خرداد 1383

  • تجلي شخصيت ملي شهيد مطهري در كتاب خدمات متقابل اسلام و ايران

 

 كتابهاي علمي :

  • كسر اصنام الجاهليه ملاصدرا با مقدمه و تخليص به زبان عربي- بنياد حكمت صدرا-1381 (تصحيح)

  • شرح اصول فلسفه دكارت و تفكر مابعدالطبيعه  اثر اسپينوزا- انتشارات سمت – 1382( ترجمه)

  • تاريخ فلسفه اسلامي زير نظر  دكتر حسن نصر  ج1- انتشارات حكمت- 1383(ترجمه)

  • تاريخ فلسفه اسلامي زير نظر دكتر حسن نصر  ج 2 – 1384 (ترجمه)

  • ترجمه عربي احوال و آثار فراسيس بيكن تا هيوم- انتشارات علمي و فرهنگي- (ترجمه)1383

  • A selection of philosophical worksچاپ 4 – انتشارات سمت – 1380

  • تصحيح اصنام جاهليه  ملاصدرا با مقدمه و تلخيص به زبان فارسي-بنياد حكمت صدرا-1381

  • شرح اصول فلسفه دكارت و تفكرات مابعدالطبيعي اثر-  انتشارات سمت – 1382 (ترجمه)

  • در عرفان ابن  ؛گفتگوي تمدنها ؛ 1384

 

 طرحهاي پژوهشي :

  • پژوهشي در عرفان ابن سينا

  • تاملات فلسفي در اسلام

 

 نشانهاي علمي كسب شده :

  • انتخاب به عنوان چهره هاي ماندگار-  صدا و سيما-1381

  • استاد نمونه – دانشگاه تربيت مدرس- 1368

  • پژوهشگر فرهيخته - وزرير فرهنگ و آموزش عالي- 1377

  • عضو هئيت علمي نمونه- رئيس جمهور ( آقاي رفسنجاني )- 73-74

  • عضو هئيت علمي نمونه- رئيس دانشگاه (دكتر خليل عراقي)

+ نوشته شده در  88/11/27ساعت 12  توسط روشن  | 

Professional Biography of Dr. Alan A. Godlas

Dr. Godlas is an Associate Professor in the Department of Religion at the University of Georgia. He is the director of the UGA Virtual Center for Interdisciplinary Studies of the Islamic World (VCISIW) and is the Co-Director of the UGA Arabic major and the UGA-Morocco Maymester program. At UGA he teaches Islamic Studies and Arabic courses (and sometimes Persian and Ottoman Turkish) as well as a survey course on the world's religions. As the supervisor of UGA's Fulbright funded Foreign Language Teaching Assistant (FLTA) program, he supervises FLTAs who teach languages such as Arabic, Persian/Dari, Turkish, Urdu, Bengali, and Indonesian. Dr. Godlas is on the steering committee for the UGA Center for Asian Studies, and he is also a member of the Linguistics faculty, the Medieval Studies Program (link fixed 20 August, 2005), and the African Studies Program.

A native-born Californian, Dr. Godlas received his M.A. (1983) and Ph.D. (1991) in Near Eastern Studies (specializing in Islamic Studies) from the University of California at Berkeley, under the supervision of Prof. Hamid Algar. Dr. Godlas, however, began his career in higher education by studying for and receiving his B.S. in Ecological Psychology from the University of California at Davis in 1972. He then trained in Gestalt Therapy at the Gestalt Institute of San Francisco from 1973-74 and studied at the SAT Institute under the direction of Dr. Claudio Naranjo in 1974. Subsequently, Dr. Godlas traveled to the Islamic world, studying Persian literature at the University of Tehran from 1974-1976, advanced Arabic as a fellow at the Center for Arabic Study Abroad (CASA) in Cairo in 1983-84, and advanced Turkish as a fellow at Bosporus University in 1984. He has taught at the University of Georgia since 1991.

Dr. Godlas has conducted extensive research in manuscript libraries in Egypt, Morocco, and Turkey. His areas of research include Qur'anic commentary (tafsir), hadith, Islamic mysticism (also known as Sufism) and consciousness transformation, and the relationship between Islam, modernism, and postmodernism. The Islamic texts that he studies are primarily in Arabic, Persian, and Turkish. A final area of his research is the development of a disciplinary framework for the study of religion. 

His professional experience includes being on the editorial boards of both Fons Vitae press and the journal, Sufi Illuminations, and being a member of the steering committee of the Study of Mysticism and Study of Islam sections of the American Academy of Religion. Dr. Godlas was granted a National Endowment to the Humanities fellowship for the study of mysticism with Professor Huston Smith in 1993. In the Summer of 1997, Dr. Godlas received a Fulbright-Hayes fellowship for study in Uzbekistan (link fixed 20 August, 2005).  Dr. Godlas is most well-known for his Islamic Studies and Sufism websites, which are the foremost comprehensive academic websites for the study of Islam and Sufism on the entire worldwide web. His recently developed webpage Muslims, Islam, and the Iraq War is the only thorough treatment of the relationship between Muslims and the Iraq war. In April 2002 his Islamic Studies website was one of five nominees for a Webby award in the category of spirituality. (The Webbys are the equivalent of the Oscars for websites.) Among his competitors was the website of the Vatican!

Dr Godlas was among the five well-known figures chosen by Beliefnet, the leading commercial interfaith website, to be interviewed about the best picture nominations for the Oscars in 2002. See Dr. Godlas' comments about Moulin Rouge (link fixed May 2009).

In January 2003, Dr. Godlas was chosen by the US Department of State and the Emir of Kano to give two presentations on Islam for a bilateral conference in Kano (Northern Nigeria) on US and Northern Nigerian relations.

Dr. Godlas has delivered numerous lectures in the US on understanding Islam and related issues for organizations such as CNN, the UGA Institute for Continuing Judicial Education, College of Charleston, Georgia Southwestern State University, Athens Council for Continuing Education of the Elderly, and many churches of different denominations. In 2004 DeLamotte Lecturer at Shorter College in Rome, GA. He has also lectured internationally, delivering papers and invited presentations in Turkey, Iran, Morocco, Uzbekistan, and Nigeria, and by digital video to Senegal. In UGA's Georgia Magazine (Decemember, 2003) Click here for an article that discusses Dr. Godlas' life and work. It was based on a lengthier biographical article on Dr. Godlas that traces the intellectual journey of his life titled "Surrendering to God" by Philip Lee Williams (UGA Franklin College Chronicle, Fall 2003). The most recent discussion of Dr. Godlas and his work is the article Improving Global Understanding, One Bias at a Time published in October 2006.

Recent Publications:

  • "Surrender: Its Significance for Today and in the Qur'an Commentary of Ruzbihan al-Baqli," in Beacon of Knowledge: Essays in Honor of Seyyed Hossein Nasr, ed. by Mohammad Faghoory, 2003.
  • Editor of Remembrance: Proceedings of the First Annual International Milad an-Nabi Conference. Chicago: 1995. This can be ordered from Dr. A. Mirza at NFIE.
  • "Hadith and the Qudsiya of Khwajah Muhammad Parsa," in Remembrance. Chicago: 1995, 50-73.
  • "The Naqshbandi Lineage of Shaykh Ma'sum Naqshbandi (al-Kurdi)," in Remembrance. Chicago: 1995, 91-96.
  • "Psychology and Self-Transformation in the (Arabic) Sufi Qur'an Commentary of Ruzbihan al-Baqli('Ara'is al-bayan),"Sufi Illuminations, 1(1996) 31-62. This journal can be ordered from Dr. A. Mirza at NFIE.
  • "A Commentary on 'What is Tasawwuf?'-An Anonymous Persian Poem," Sufi Illuminations, 1(1996) 63-80.
  • "Rifa'iya," in The Oxford Encyclopedia of the Modern Islamic World, ed. by John Esposito (New York: Oxford, 1995) 437-439. 
  • "Ni'matallahiya," in The Oxford Encyclopedia of the Modern Islamic World, ed. by John Esposito, (New York: Oxford, 1995) 252-53.

    Currently Dr. Godlas is translating and editing Ruzbihan al-Baqli's encyclopedic esoteric Sufi Qur'anic commentary, 'Ara'is al-bayan (The Brides of the Qur'an). The translation is currently under contract and when finished will number roughly 3,000 pages.

  • + نوشته شده در  88/11/13ساعت 12  توسط روشن  | 

    تیتوس بورکهارت،

    تیتوس بورکهارت، آلمانی سویسی تبار در فلورانس ایتالیا زاده شده او پژوهشگر در زمینه هنرهای اسلامی، معماری و تمدن اسلامی بود و از محققین برجسته در عرفان و تصوف اسلامی به شمار می‌رفت. او از پیروان طریقت محمد عربی دروقی بود ؛ تا این که پس از دیدار با فریتهوف شوئون به سنت گرایان و اصحاب حکمت خالده پیوست. او و شوئون در هنگام جنگ جهانی اول دو سال را در باسل گذراندند. بورکهارت در سال ۱۹۰۸ در لوزان سویس درگذشت؛ او کتاب‌های بسیاری به انگلیسی، آلمانی و فرانسوی نوشته‌است که برخی از آن‌ها به زبان فارسی نیز ترجمه شده‌است.

    تيتوس بوركهارت (Titus Burckhardt)، برادر زاده مورخ مشهور هنر ياكوب بوركهارت و پسر كارل بوركهارتِ پيكرتراش، در سال 1908 ميلادي در شهر فلورانس متولد شد. وي از نخستين ساليان تحصيل در مدرسه با فريتيوف شوان همراه و همراز بود و تا پايان عمر اين همدلي و همفكري همچنان دوام يافت. بوركهارت در چندين مدرسهٔ هنر در سوئيس و ايتاليا تحصيل نمود و سپس جهت يافتن آنچه مغرب‌زمين گم كرده بود، به مراكش سفر كرد. اين سفر او را دلبستهٔ معنويت اسلامي ساخت، تا آنجا كه به سلك تصوف درآمد و ابراهيم غزّالدين نام گرفت. در آن سال‌ها عربي آموخت و كهن نبشته‌هاي صوفيان را مورد مطالعه قرار داد (چنانكه بعدها آثاري از ابن‌عربي، جيلي، و شيخ مولاي العربي الدرقاوي را ترجمه كرد)[1] و معرفتي ژرف از هنر و تمدن اسلامي دريافت داشت. وي پس از بازگشت به اروپا در سوئيس اقامت گزيد و در سال 1984 در شهر لوزان به رحمت ايزدي پيوست. چه در حوزه متافيزيك حقيقي، چه در حوزه جهان‌شناسي راستين و چه در حوزه هنر سنتي بوركهارت از سرآمدان محققين با بصيرت به شمار مي‌رود. از مهمترين كتاب‌هاي بوركهارت، «هنر مقدس» است كه با عنوان فرعي «اصول و روشها» (در ترجمه انگليسي «در شرق و غرب») به چاپ رسيده است. با ذكر بخش‌هايي از مقدمه هنرمندانه اين كتاب نظريات وي را در باب چيستي هنر مقدس جويا مي‌شويم: «وقتي تاريخ‌نويسان [ِهنر] به هر اثري كه موضوعي ديني داشته باشد، عنوان مقدس را اطلاق مي‌كنند، از اينكه هنر ذاتاً فرم است و صورت، چشم مي‌پوشند. صرفاً هنري را كه موضوعش از حقايق معنوي سرچشمه دارد، مقدس نتوان ناميد، بلكه زبان صوريش نيز از همان منشأ بايستي اخذ شود». «هر صورت وفرمي ناقل كيفيت خاصّي است از وجود»، «ولو آنكه فرض گيريم معنويت في‌نفسه كاري به صورت نداشته باشد، باز اثبات اين امر نمي‌كند كه با هر نوع صورتي معنويت را بتوان منتقل كرد و به عرصه بيان درآورد». «پس هر هنر مقدسي بر مبناي علمِ صور و فرها، يا به سخن ديگر، رمزنمائي[2] ذاتي صور، بنا گشته است». «رمزي مقدس، به يك معنا، عبارت است از همان چيزي كه بيانش مي‌كند،[3] به اين دليل است كه رمزنمايي سنتي، هيچگاه از زيبايي تهي نيست.» «صفت زيبايي، هنري را زيبنده است كه حقيقي است». «سنت را نيرويي است پنهاني، نيرويي كه با سراسر يك تمدن به گفتگو مي‌نشيند و حتّي بر هنرها و پيشه‌هايي هم كه به نحو بي‌واسطه از هيچ موضوع خاص مقدسي برخوردار نيستند، حكم مي‌راند. اين نيرو سازندهٔ سبك يك تمدن سنّتي است.»[4] هنر و معماري اسلامي چيست؟ چگونه است كه هنر اسلامي، اسلامي است؟ پاسخي كه بوركهارت به اين پرسش‌ها مي‌دهد، نظيري پيش از او برايش نيست. وي فراوان در اين زمينه نوشته و به ارائه خطابه پرداخته است. قواعد نخستين هنر نزد وي، يكي تطبيق داشتن صورت يك شئ، صورت كلّي و نيز آذين‌كاريش، با هدف آن است و ديگري آنكه تأثير زيبايي‌شناختي يك اثر با كمترين عناصر به دست آيد. بوركهارت در باب متافيزيك هنر نوشته است؛ «محتوا»ي هنر را چنان داند كه برآمده از وحي‌اي است كه تمدني را در بر دارد و «ماده» هنر، همچون تكنيك‌ها، متريال‌ها و روش‌ها از تمدني است كه آن‌ها را بكار مي‌بندد، و نشان مي‌دهد كه «محتوا»ي هنر اسلامي از قرآن است چنانكه منبع و منشأ هنر اسلامي از ابعاد دروني قرآن برون آيد. انس صميمي اين صوفي وارسته و فهم گستردهٔ او از معناي هنر شمايلي، وي را بر آن داشت تا بيان كند كه هنر اسلامي چرا شمايلي نيست و با اين وجود چطور جايگاه حضور الهي است؟[5] بوركهارت مي‌گويد: «من ترجيح مي‌دهم كه به جاي تعبير «شمايل شكني اسلامي» از «بي شمايلي اسلامي» استفاده كنم، زيرا نبود شمايل در اسلام صرفاً نقش سلبي ندارد، بلكه نقش ايجابي نيز دارد. هنر اسلامي با طرد و حذف هرگونه تمثال انسان‌انگارانه، لااقل در حوزه‌هاي ديني، به آدمي كمك مي‌كند تا تماماً خودش باشد، [به آدمي كمك مي‌كند تا] به جاي آنكه روح خويش را به خارج از خويش فرافكني كند، در مركز وجودي خويش كه در آن مركز در آنِ واحد هم جانشين (خليفه) و هم بنده (عبد) خداست آرام بگيرد. هنر اسلامي، در تماميت خود به ايجاد فضايي مي‌انديشد كه به آدمي كمك كند تا كرامت ازلي خويش را محقق سازدد. بنابراين از هر چيزي كه بتواند، حتي در حدي كاملاً نسبي و موقتي، «بت» باشد، احتراز مي‌جويد. هيچ چيز نبايد ميان انسان و حضور نامرئي خداوند، حائل شود.»[6] «هنر اسلامي اساساً مأخوذ از توحيد است ... ذات توحيد وراي الفاظ است. ذات توحيد خود را از طريق پرتوهاي دفعي و منقطع عيان مي‌سازد. اين پرتوها، با برخود به سطح تخيل بصري، در قالب صورت‌هاي بلورين منعقد مي‌شود و همين صورت‌ها نيز ذات هنر اسلامي را تشكيل مي‌دهد.»[7] «اين امر آشكار است كه در ذهنيت عامهٔ مسلمانان، ديدگاه تنزيه غالب است. اين ديدگاه تا حدي نظريه تشبيه يا تمثيل نمادين را به كنار مي‌نهد، به‌طوري كه نمادپردازي همواره چيزي بيش از يك امر ضمني نيست. بدين دليل است كه هيچ كسي نمي‌گويد خورشيد نمايانگر خداوند است، بلكه خورشيد نه خداست و نه غير از خدا. بدين شيوه، كل عالم نمادي از خداست – البته تا حدي كه مدعي چيزي غير از آنچه هست، نباشد.»[8] در مورد تشيع بوركهارت نظرات خاصي دارد، مي‌نويسد: نظريهٔ امام زنده «تعبيرِ ديني يك حقيقت باطني است: در هر جهان سنتي، در هر لحظه از تاريخ آن قطبي كه به منزلهٔ قلب عالم است و به واسطهٔ او بركت آسمان و بر زمين نازل مي‌شود، حكومت مي‌كند. اين قطب بيش از هر چيز مبين يك حقيقت معنوي و ممثل نظام وجود است. وجود او همان حضور الهي در مركز عالم و يا در مركز عالمي خاص و يا در مركز نفس انساني، به مقتضاي مراتب مختلف است، ولي به‌طور معمول مظهر و ممثل حقيقي آن، شخص ولي يا اولياء هستند كه مقام معنوي آن‌ها در سلسله مراتب مختلف هستي به منزلهٔ عالم است. از اين چند نكته روشن است، كه تشيع متضمن حقيقتي بسيار دقيق و لطيف است و بيان آن به عباراتي كه به‌طور معمول قابل قبول همه باشد، به غايت دشوار است.»[9] بوركهارت فاصله ميان شريعت و الهام را در تشيع بسي كمتر از عالم تسنن ديده، از اين رو، مينياتور ايراني را به سبب برخورداري از جوّ شيعي داراي كيفتي خاص براي بيان شهود عرفاني مي‌داند. از ديگر كتب مشهور بوركهارت، كتابي است در باب عرفان در اسلام با عنوان «درآمدي بر آيين تصوف». آگاه بايد بود كه متعلق بحث اين كتاب نه تصوف در تماميت كه آن كه تنها تصوف وجودي‌مسلكانه است، يعني تصوف بدان‌سان كه در كلام شيخ اكبر مي‌يابيم‌اش. بهرحال بوركهارت در اين كتاب به تصوف شهودي‌ چنانكه نزد شيخ احمد غزالي، عين‌القضات، روزبهان بقلي، عطار، مولوي و ... يافت مي‌شود نپرداخته است. وحدت وجود، معرفت و عشق، تفسير صوفيانه قرآن، اعيان ثابته، روح، انسان كامل از عناوين اين كتاب است، و اين تنوع عناوين در سرفصل‌هاي مهم آموزه‌هاي عرفاي مسلمان، خود بيانگر ارزش كتابي است كه با دقت نظر شخصي چون بوركهارت نوشته شده است. وي با دانش وسيع‌اش در عرفان اديان گوناگون، هركجا لازم بوده مطالبي از سنن ديگر بخصوص آيين‌هندو آورده، و از اين جهت اين كتاب از ارزش تطبيقي نيز برخوردار است. پاره‌اي از آثار معروف بوركهارت: ف- اصل كتاب به فرانسوي آ- اصل كتاب به آلماني - درآمدي بر آيين تصوف (ف-1951) - An Introduction to Sufi Doctrine

    - هنر مقدس در شرق و غرب (ف-1958) - Sacred Art in East and West

    - كيميا: علم آفاق، علم انفس (آ-1960) - Alchemy, Science of the Cosmos, Science of the Soul

    - فاس، شهر اسلام (آ-1960) - Fez, City of Islam

    - كارترس و زايش كليساي جامع (آ-1962) - Chartres and the Birth of the Cathedral

    - هنر اسلامي: زبان و بيان (ف-1976) - Art of Islam: Language and Meaning

    - آيينه خرد: مقالاتي در باب علم سنتي و هنر قدسي (1987) - Mirror of the Intellect: Essays on Traditional Science and Sacred Art

    - نجوم عرفاني در انديشه ابن عربي - Mystical Astrology according to Ibn Arabi Ð[1] - Letters of a Sufi Master, Bedfont, Middlesex, Perennial Books, 1973; Suhail Academy, Lahore, Pakistan, 1985, 1999 (partial translation of the ‘Rasa’il’ of Mulay al-‘Arabâ ad-Darqawâ) - The Wisdom of the Prophets, Sherbourne, Beshara, 1975; Suhail Academy, Lahore, Pakistan, 1985, 1999 (partial translation of ‘Fusus al-Hikam’ by Ibn ‘Arabi) - Universal Man, Sherboume, Beshara, 1983 (partial translation of ‘Al-Insan al-Kamil’ by ‘Abd al-Karâm al-Jâlâ) [2] واژه Symbolism را به صورت‌هاي گوناگون در نوشته‌هاي فارسي برمي‌گردانند، من جمله، نمادپردازي، رمزپردازي، نماد يا رمزگرايي، لكن در اين برگردان‌ها گويي به بعد ديگر معناي اين واژه نظر نمي‌شود. نويسندگان جاويدان خرد واژهٔ سمبوليسم را هم در معناي به رمز درآوردن به كار مي‌برند و هم به معناي تفسير رمزها و نمادها. از اين جا فقير واژه رمزنمايي را به دليل ايهامي كه در اين واژه وجود دارد، چنانكه به دو جنبهٔ آن معني قابل اطلاق است، پيشنهاد مي‌دهم. [3] نقل بوركهارت از كوماراسوامي [4] *“Universality of Sacred Art”, Burckhardt, in ReligioPerennis.org from Sacred Art in East and West, Republished in The Essential Titus Burckhardt, World Wisdom, 2003. [5] بنگريد به http://elkorg-projects.blogspot.com/2005/04/biography-of-titus-burckhardt-1908.html [6] *«ارزش‌هاي جاويدان در هنر اسلامي»، بوركهارت، ترجمه انشاءالله رحمتي، در هنر و معنويت، ص 225. [7] همان، ص235. [8] «مراتب نمادپردازي در هنر اسلامي»، بوركهارت، ترجمه امير نصري، در جام نو و مي كهن، ص 404. [9] *«مينياتور ايرانی»، بورکهارت، ترجمه غلامرضا اعواني، هنر دینی، شمارة 6، زمستان 1379.

    • مقالاتي كه كه با نشانهٔ * آمده‌اند در سايت www.JavidanKherad.ir قابل دسترسي‌اند.
    + نوشته شده در  88/08/21ساعت 11  توسط روشن  | 

    فتح الله مجتبایی

    زندگینامه فتح الله مجتبایی




    دکتر سیدفتح‌اللـه مجتبایی
    در آذرماه 1306 در تهران ولادت یافت. مقدمات ادبیات و علوم رسمی را در فراهان فرا گرفت، و تحصیلات متوسطه را در دبیرستانهای اراک به پایان رساند. در سال 1332 از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و دانشسرای عالی درجه لیسانس گرفت، و از آن سال تا 1338 در دبیرستانهای اراک و تهران و دانشسرای عالی به تدریس ادبیات و زبانهای خارجی اشتغال داشت. در 1339 از طرف وزارت فرهنگ برای آشنایی با روشهای جدید تألیف کتابهای درسی به خارج از کشور اعزام شد و پس از یک دوره مطالعه و تحقیق در این زمینه در آمریکا (دانشگاه کلمبیا، نیویورک) به کشور بازگشت و مأمور تهیه و تدوین کتابهای درسی در ادبیات برای دبیرستانها شد.
    در 1341 به وابستگی فرهنگی ایران در پاکستان و مدیریت خانه‌های فرهنگی ایران در شهر لاهور منصوب شد، و تا سال 1344 در آنجا به خدمات فرهنگی و تحقیق در فرهنگ اسلامی. ایرانی شبه قاره مشغول بود.
    در پائیز 1344 به دعوت دانشگاه هاروارد به آمریکا سفر کرد و تا سال 1350 در آن دانشگاه به تحصیل در فرهنگ و تاریخ ادیان و زبانهای باستانی ایران و هند اشتغال داشت، و به اخذ درجه فوق لیسانس در تاریخ تطبیقی ادیان و دکتری در تاریخ ادیان و فلسفه‌های ایران و هند نائل گردید، و چون زمینه اصلی تحقیقات و تحصیلات او موضوعات مربوط به تاریخ و فرهنگ ایران و هند بود، در این مدت دوبار به کشور هند سفر کرد و برای آشنایی با روشهای سنتی تفسیر متون هندوئی و نیز مشاهده احوال و سازمانهای دینی زرتشتیان هند چند گاهی در بنارس و دهلی و بمبئی به مطالعه و بررسی پرداخت.
    در 1350 به ایران بازگشت. یکچند در کالج دماوند به تدریس ادبیات فارسی و در گروه فلسفه دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به تدریس حکمت شرق مشغول بود و سال بعد به دانشکده الهیات و معارف اسلامی انتقال یافت و در گروه ادیان و عرفان تطبیقی به خدمت پرداخت.
    در 1353 به رایزنی فرهنگی ایران در هند مأمور شد و تا پائیز 1356 در آن کشور علاوه بر خدمات مربوط به مطالعه و تحقیق در روابط فکری و فرهنگی مسلمانان و هندوان در شبه‌قاره اشتغال داشت و در این زمینه تألیفاتی نیز به صورت کتاب و مقاله منتشر ساخت.
    پس از پایان مأموریت و بازگشت به کشور همچنان در دانشکده الهیات و معارف اسلامی به تدریس ادامه داد و چند دوره مدیریت گروه ادیان و عرفان آن دانشکده را برعهده داشت. اکنون نیز در همان گروه به تدریس تاریخ ادیان، روش‌شناسی و عرفان تطبیقی اشتغال دارد.
    در طول دوران خدمات فرهنگی خود نزدیک به 200 عنوان کتاب و مقاله و شعر و نقد کتاب به صورت تألیف و ترجمه و تصحیح به زبانهای فارسی و انگلیسی در ایران و خارج از ایران از ایشان انتشار یافته است.
    فهرستی از گزیده این آثار در زیر آورده می‌شود:

    مجموعۀ بزرگداشت نامه‌ها و تاریخ بزرگداشت
    1. زندگینامه و آثار مرحوم آیت‌اللـه حاج شیخ هادی نجم‌آبادی، 14 مهرماه 1375.
    2. زندگینامه و آثار استاد احمد بیرشک، 29 آبان ماه 1378.
    3. زندگینامه و آثار مرحوم دکتر محمدحسن لطفی، 14 آذرماه 1378.
    4. زندگینامه و آثار دکتر محمود نجم‌آبادی، 27 آذرماه 1378.
    5. زندگینامه و آثار مرحوم علامه محمد قزوینی، 29 دی ماه 1378.
    6. زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی دکتر یداللـه سحابی، 30 بهمن ماه 1378.
    7. احوال و زندگی علمی دکتر سیدجعفر سجادی، 9 اسفندماه 1378.
    8. زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی دکتر عبدالحسین نوایی، 30 فروردین ماه 1379.
    9. زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد شهید مرتضی مطهری، 31 اردیبهشت ماه 1379.
    10. زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد دکتر محمد حسن گنجی، 24 خرداد ماه 1379.
    11. زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی مرحوم استاد جلال‌الدین همائی، 25 تیرماه 1379.
    12. زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی مرحوم استاد عبدالرحمان شرفکندی، 22 شهریور ماه 1379.
    13. زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی مرحوم حاج میرزا مهدی مدرس آشتیانی، 23 مهر ماه 1379.
    14. زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی مرحوم شیخ حسینعلی راشد، 27 دی ماه 1379.
    16. زندگینامه و خدمات علمی و فرهنگی استاد دکتر فتح‌اللـه مجتبایی، 15 بهمن ماه 1379.

    کتابشناسی
    در طول دوران خدمات فرهنگی خود نزدیک به 200 عنوان کتاب و مقاله و شعر و نقد کتاب به صورت تألیف و ترجمه و تصحیح به زبانهای فارسی و انگلیسی در ایران و خارج از ایران از ایشان انتشار یافته است. فهرستی از گزیدۀ این آثار در زیر آورده می‌شود:

    الف: «کتابها»
    1. شعر جدید فارسی، از ا. ج. آربری، ترجمه ـ با مقدمۀ انتقادی، تهران، 1334.
    2. چیترا و گزیدۀ اشعار، از رابیندرانات تاگور، با مقدمه‌ای در احوال و افکار او، تهران، انتشارات نیل،
    3. بوطیقا ـ هنر شاعری، ترجمه رساله شعر ارسطو، براساس چند ترجمۀ معتبر، با مقدمه و توضیحات، و مقایسه با ترجمۀ قدیم عربی ابوبشر متی و شروح فارابی و ابن‌سینا و ابن رشد، تهران، 1337.
    4. گزیدۀ اشعار رابرت فراست، ترجمه با مقدمه در شرح احوال و سبک شعر او، تهران، 1338.
    5. عصر طلائی بونان و فلسفه و هنر آن، از ویل دورانت، ترجمۀ بخش دوم از کتاب تاریخ تمدن جهان، تهران، 1339.
    6. تاریخ ادبیات ایران، از فردوسی تا سعدی، از ا. گ. براون، ترجمۀ نیمۀ نخست از جلد دوم تارخ ادبی ایران، با حواشی و اضافات، تهران، 1341.
    7. شهر زیبای افلاطون و شاهی آرمانی در ایران باستان، تهران، 1352.
    8. لغت دری (فرهنگ لغت فرس اسدی طوسی)، تصحیح متن براساس نسخۀ دانشگاه پنجاب، با حواشی و مقابله با تمامی نسخه‌های موجود ان، با همکاری دکتر علی اشرف صادقی، تهران، 1365.
    9. طوطی‌نامه، ضیاءالدین نخشبی، تصحیح متن و مقدمه در شرح احوال و آثار او، با همکاری دکتر غلامعلی آریا، تهران، 1372.
    10. رای و برهمن، براساس کلیله و دمنه بهرامشاهی، با مقدمه و توضیحات، 1374.
    11. روضه‌العقول یا مرزبان‌نامه بزرگ، از محمدبن غازی ملطیوی، تصحیح متن، خوارزمی، 1379 (زیر چاپ).
    12. Hindu-Muslim Cultural relations, New Delhi, 1978.
    13. Indo-Iranian Studies, New Delhi, 1977.

    ب: «گزیدۀ مقالات»
    1. نظامی و هفت‌پیکر، سخن، تیرماه 1341، شمارۀ 3، 275-279.
    2. ذکر چند سنه از تاریخ کبیر جعفری دربارۀ تاریخ وفات فردوسی و خیام و ناصرخسرو، یغما، 1341، شمارۀ 15، 415-418.
    3. افلاطون و آئین داریوش، سخن، مهر 1350، شمارۀ 3، 213-223.
    4. افلاطون و نظام طبقاتی هند و ایرانی، سخن، خرداد 1351، شمارۀ 11، 1053-1064.
    5. زرتشت و ایران‌شناسان این روزگار، سخن، مهر 1351، شمارۀ 3، 227-237.
    6. بیرونی و هند، بررسی‌هایی دربارۀ ابوریحان بیرونی به مناسبت هزارۀ ولادت او، شورای عالی فرهنگ و هنر، تهران، 1352، 242-291.
    7. بیرونی و علم ادیان، یادنامۀ بیرونی، مرکز مطالعات فرهنگی، 1353، 129-143.
    8. تاراچند، اسلام‌شناس ایراندوست، آثار و افکار او، مقالات و بررسی‌ها، تهران، 1352.
    9. داستانهای بودائی در ادبیات فارسی، ایندو ایرانیکا، کلکته (بزم ایران)، 1354.
    10. چند نکته دربارۀ رستم و سهراب بنیاد شاهنامه، سخن، خرداد 1353، شمارۀ 7 و 8.
    11. داستانهای بودائی در ادبیات فارسی ـ داستان گاو نادان، سخن، دی و بهمن، 1355، شمارۀ 7 و 8؛ 683-688.
    12. ایران و هند در دورۀ ساسانی، نشریۀ انجمن فرهنگ ایران باستان، فروردین 1358، شمارۀ 20، 60-91.
    13. عرفان پیر هرات، مقالات و بررسی‌ها، تهران، 1358، شمارۀ 32-33، 11-40.
    14. رنگ تن‌پوش افراد طبقات در جامعۀ هند و ایرانی، آرش، مهر 1360، شمارۀ 7، 75 و 76.
    15. چند نکتۀ دیگر دربارۀ ابیاتی از شاهنامه، آینده، آبان، آذر 1362، 602-612.
    16. اصل اخذ و اقتباس در نقل مفاهیم علمی ـ تجربه‌های چین و هند و پاکستان، نشر دانش، مهر و آبان 1362، 2-9.
    17. ملاحظاتی دربارۀ اعلام کلیله و دمنه، مجلۀ زبانشناسی، پائیز و زمستان 1362، شمارۀ 2، 31-63.
    18. حافظ و امیرخسرو، آینده، بهار، 1364، 49-69.
    19. آشنائی مسلمانان با منطق ارسطوئی، مقالات و بررسیها، دفتر 43-44، 67-1366، 19-39.
    20. آخرالزمان در یهود و مسیحیت، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 1، 1367، 136-144.
    21. آدم در یهود و مسیحیت، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 1، 1367، 172-179.
    22. آذر کیوان و ادبیات آذر کیوانی، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 1، 1367، 247-259.
    23. افسانه‌های جهانگرد، کتاب سخن، 1368، 15-22.
    24. ابراهیم ادهم، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 2، 1368، 403-408.
    25. ابلیس در عرفان و ادب، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 2، 1368، 597-605.
    26. ابن خفیف، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 3، 1369، 434-439.
    27. ابن سبعین، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج3، 1369، 657-664.
    نقل علوم و معارف هندی به جهان اسلامی، هفتاد مقاله، ج 2، 697-712، تهران، 1369.
    29. حافظ و امیر معزّی، مجلۀ ایران‌شناسی، مریلند، آمریکا، سال 3، شمارۀ 2، 1370، 36-333.
    30. از حواشی دیوان حافظ، قافله‌سالار سخن، خانلری، تهران، 1370، 243-253.
    31. ابن‌سینا ـ ادب و عرفان و زبان‌شناسی، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 4، 1370، 41-49.
    32. داستانهای هندی در ادب فارسی، یکی قطرۀ باران، تهران، 1370، 471-489.
    33. از حواشی دیوان حافظ، کتاب سخن، تهران، 1371، 212-213.
    34. سخنی دربارۀ شاهنامه، مجلۀ هستی، اسفند ماه 1371.
    35. نسخه‌ای کهن از شاهنامه، آینده، فروردین ـ خرداد 1372، 291-302.
    36. ابن یمین، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 5، 1372، 144-146.
    37. ابوالقاسم فندرسکی، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 6، 1373، 169-173.
    38. گفتگوی اقبال و حافظ، نامه شهیدی، تهران، 1374، 495-511.
    39. زبان اردو (تکوین و گسترش آن) در شبه قاره، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 7، 1375، 541-547.
    40. احمد سرهندی، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 7، 1375، 48-59.
    41. داستان ملاقات و مکاتبات بوعلی و بوسعید، نامۀ فرهنگستان، سال ٢، شمارۀ 2، 1375، 5-22.
    42. اسلام در قاره، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 8، 1377، 562-581.
    43. بر حواشی دیوان حافظ، ارج‌نامۀ ایرج، ج 1، 1377، تهران، 321-328.
    44. میرفندرسکی در هند، خرد جاودان (جشن‌نامۀ استاد جلال آشتیانی)، تهران، 1377، 595-619.
    45. بر حواشی دیوان حافظ، مهدوی‌نامه، 1378، تهران، 569-607.
    46. اضافه در زبان فارسی (بحث در تاریخ و تحول آن)، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 9، 1379، 311 تا 314.
    47. اقبال لاهوری، دایره‌المعارف بزرگ اسلامی، ج 9، 1379، 623-631.
    48. کند و کاو در بیخ و بن چند واژه، یادنامۀ دکتر احمد تفضّلی، تهران، 1379.




    تماس با من

    نوشتار و مقالات در دبای فارسی:
    آتش لکهنوی
    آتشی، حکيم محمد امين
    آذر برزين نامه
    آذری طوسی
    آرزو
    آراکات
    آسام
    آصف جاه
    آصف خان، ميرزا جعفر
    آصفی هروی
    آگره
    آنندراج
    ابرهيم ادهم
    ابليس
    ابن حسام خوافی
    ابن حسام قهستانی
    ابن خفيف
    ابن سبعين
    ابن سينا
    ابن عجيبه
    ابن يمين
    ابوالقاسم فندرسکی
    اقبال‌لاهوري‌
    اكبرنامه‌
    + نوشته شده در  88/07/28ساعت 13  توسط روشن  | 

    ویلیام چیتیک

    ویلیام چیتیک (به انگلیسی: William Chittick) از اسلام شناسان و متخصصان عرفان[۱] مولوی[۲] و ابن عربی[۳] در آمریکا است.

    وی متولد کانتیکت بوده، دکترای خود را در دانشگاه تهران زیر نظر سید حسین نصر دریافت نموده، و سپس در دانشگاه صنعتی آریامهر تدریس کرد. او هم اکنون استاد دانشگاه استونی بروک است.

    وی مدتی نزدیک به ۳۰ سال از ویرایشگران دانشنامه ایرانیکا بوده‌است.[۴]

    ‎کتب

    منابع

    + نوشته شده در  88/07/28ساعت 13  توسط روشن  | 

    مجدالدین کیوانی

     



    خلاصه : مجد الدين كيواني متولد ۱۳۱۶ خورشيدي در شهر اصفهان است. پس از پايان ليسانس ادبيات فارسي را در خرداد ماه ۱۳۴۰از دانشگاه تربيت معلم فعلي و دانشسراي عالي سابق دريافت مي كند و بدون فوت وقت براي ادامه تحصيل به انگلستان ميرود. كيواني ديپلم تعليم و تربيت دوزبانه راخرداد ۱۳۴۴از دانشگاه ويلزانگلستان مي گيرد و تا اخذ دكترا ادامه مي دهد. او دكتراي آموزش زبانهاي خارجي را از دانشگاه ويلز انگلستان در خرداد ۱۳۴۷ دريافت كرده است. وي بعد از بازنشستگي فعاليت هايش را با تمركز بيشتري بر ترجمه و نيز عضويت در شوراي علمي دايرة المعارف بزرگ اسلامي گسترش بخشيده و با تأليف مقالات ارزشمندي در دايرة المعارف، نام خويش را در شمار مؤلفين پركار دانشنامه نويسي در ايران نيز به ثبت رسانده است. وي مترجم فاضلي است كه دغدغه هاي شخصي اش از لابه لاي متوني كه براي ترجمه انتخاب مي كند، آشكار و پيداست. او الگوي مناسبي براي اميدهاي آينده با ترجمه و تحقيق در ايران است.
    گروه : علوم انساني
    رشته : زبان خارجي
    گرايش : ترجمه و آموزش زبانهاي خارجي
    والدين و انساب : مجدالدين كيواني فرزند سيدابوالفضل است.
    تحصيلات رسمي و حرفه اي : مجد الدين كيواني پس از پايان تحصيلات متوسطه در دانشسراي عالي پذيرفته مي شود تا در رشته اي كه دوست داشته است يعني ادبيات فارسي، ادامه تحصيل دهد. ليسانس ادبيات فارسي را در خرداد ماه ۱۳۴۰از دانشگاه تربيت معلم فعلي و دانشسراي عالي سابق دريافت مي كند و بدون فوت وقت براي ادامه تحصيل به انگلستان مي رود. كيواني ديپلم تعليم و تربيت دوزبانه راخرداد ۱۳۴۴از دانشگاه ويلزانگلستان مي گيرد و چون دانشجوي پيگيرو مستعدي بوده است، بي وقفه مدارج دانشگاهي اش را تا اخذ دكترا ادامه مي دهد. او دكتراي آموزش زبانهاي خارجي را از دانشگاه ويلز انگلستان در خرداد ۱۳۴۷ دريافت كرده است
    خاطرات و وقايع تحصيل : سفر به انگليس و سپري كردن مدارج بالاي تحصيل از وقايع مهم زندگي ايشان ميتواند باشد.
    فعاليتهاي ضمن تحصيل : خلال سالهاي تحصيل در انگليس مجد الدين كيواني به تدريس ادبيات فارسي نيز مي پردازد و بعد از مراجعت به ايران، به عنوان استاديار زبان انگليسي در دانشگاه تربيت معلم مشغول به كار مي شود.
    مشاغل و سمتهاي مورد تصدي : مجد الدين كيواني به مدت شش سال استاديار حق التدريس دانشگاه سپاه دانش دانشگاه تهران بوده و يك سالي نيزمدير گروه زبانهاي دانشگاه تربيت معلم شده است. سال ۱۳۵۳ اما او به مأموريت تازه اي مي رود و به عنوان رئيس دانشسراي عالي زاهدان به مدت ۴ سال مشغول به كار مي شود. در اين سالها او مدارج علمي دانشگاهي را از استادياري به دانشياري طي مي كند و سرانجام در سال ۶۷ استاد تمام وقت زبان انگليسي دانشگاه تربيت معلم مي شود. مجدالدين كيواني عضو ثابت كميته ارتقاي دانشكده ادبيات دانشگاه تربيت معلم نيز بوده و در كميته برنامه ريزي زبانهاي خارجي ستاد انقلاب فرهنگي نيز عضويت داشته است. كيواني گرچه از سال ۷۸ بازنشست شده: - استاديار زبان انگليسي ۵۳-۱۳۴۷ دانشگاه تربيت معلم - استاديار حق التدريس ۵۳-۱۳۴۷ دانشگاه سپاه دانش دانشگاه تهران - مدير گروه زبانهاي خارجي مهرماه ۱۳۵۳- تيرماه ۵۲ دانشگاه تربيت معلم - رئيس دانشسراي عالي زاهدان مهرماه ۱۳۵۳ تا تيرماه ۱۳۵۷ - دانشيار زبان انگليسي دانشگاه تربيت معلم اسفند ۱۳۵۳ تا بهمن ۱۳۶۷ - عضو ثابت كميته ارتقاي دانشكده ادبيات دانشگاه تربيت معلم ۶۵-۱۳۶۳ - عضو كميته برنامه ريزي زبانهاي خارجي ستاد انقلاب فرهنگي ۶۲‎/7۱-1/6/61 - استاد زبان انگليسي دانشگاه تربيت معلم 17/11/67 - عضو هيأت مديره دانشگاه تربيت معلم 26/4/68
    فعاليتهاي آموزشي : مجدالدين كيواني در تمامي سالهاي تدريس نيز تحقيق و پژوهش را دنبال كرده و بيش از صد مقاله فارسي ارزشمند در حوزه هاي زبان شناسي، متون ادب فارسي و تاريخ نگاشته است. همچنين علاقه او به عرفان ايراني از يك سو و تسلط بر ترجمه از سوي ديگر، كيواني را ترغيب به ترجمه آثاري از مستشرقين آشنا با تصوف و عرفان ايراني كرده است.
    جوائز و نشانها : كتاب"صهباي خرد (شرح احوال و آثار حكيم عمر خيام نيشابوري)" ترجمه مجدالدين كيواني ، در سال 1386به عنوان كتاب سال جمهوري اسلامي ايران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد برگزيده شد.همچنين كتاب وي با عنوان «روان‌شناسي خواندن» برنده سال دانشگاه تهران شد و كتاب «ميراث تصوف» هم تا مرحله نهايي رفت.
    چگونگي عرضه آثار : مجد الدين كيواني گرچه از سال ۷۸ بازنشست شده، اما از اين دوران دامنه فعاليت هايش را با تمركز بيشتري بر ترجمه و نيز عضويت در شوراي علمي دايرة المعارف بزرگ اسلامي گسترش بخشيده و با تأليف مقالات ارزشمندي در دايرة المعارف، نام خويش را در شمار مؤلفين پركار دانشنامه نويسي در ايران نيز به ثبت رسانده است. مجدالدين كيواني در تمامي سالهاي تدريس نيز تحقيق و پژوهش را دنبال كرده و بيش از صد مقاله فارسي ارزشمند در حوزه هاي زبان شناسي، متون ادب فارسي و تاريخ نگاشته است. همچنين علاقه او به عرفان ايراني از يك سو و تسلط بر ترجمه از سوي ديگر، كيواني را ترغيب به ترجمه آثاري از مستشرقين آشنا با تصوف و عرفان ايراني كرده است. از آن جمله است ترجمه خواجه عبداللـه انصاري، نوشته عبدالغفور روان فرهادي، روزبهان بقلي، نوشته كارل ارنست، شعر صوفيانه فارسي، نوشته يوهانس دوبروين، حلاج، نوشته هربوت ميسن، عزيز نسفي، نوشته لويدريجون و فراسوي ايمان و كفر، اشعار و تعاليم محمود شبستري، نوشته لئونارد لويزن.



    آثار :
        1  ترجمه اصول آموزش زبان،
          ويژگي اثر : نوشته هرولد پامر، دانشگاه تربيت معلم، 1353.
    2  ترجمه اصول يادگيري و تدريس زبان
          ويژگي اثر : نوشته داگلس براون، مركز نشر دانشگاهي، 1363.
    3  ترجمه حلاج،نوشته هربوت ميسن
          ويژگي اثر : نوشته? هربوت ميسن، نشر مركز، 1378.
    4  ترجمه خواجه عبدالله انصاري
          ويژگي اثر : نوشته عبدالغفور روان فرهادي
    5  ترجمه روانشناسي خواندن
          ويژگي اثر : نوشته عبدالغفور روان فرهادي، نشر مركز، 1377.
    6  ترجمه روز بهان بقلي
          ويژگي اثر : نوشته? كارل ارنست، نشر مركز، 1377.
    7  ترجمه سهروردي و مكتب اشراق
          ويژگي اثر : در اين كتاب علاوه بر شرح زندگاني شيخ سهروردي، انديشه هاي وي در باب تصوف و عرفان، همچنين مكتب اشراق ارزيابي مي شود. سهروردي انديشمندي بود كه شيوه هاي استدلالي فلسفه را در حوزه عرفان به كارگرفت و حاصل تلاش هاي فكري وي، تبيين نوعي آموزه بود كه آن را علم حضوري نام نهاد.
    8  ترجمه شعر صوفيانه فارسي
          ويژگي اثر : نوشته? يوهانس دوبروين، نشر مركز، 1378.
    9  ترجمه عزيز نسفي، نوشته لويدرريجون
          ويژگي اثر : نوشته? لويدريجون، نشر مركز، 1378
    10  ترجمه فراسوي ايمان و كفر اشعار و تعاليم محمود شبستري،نوشته لويزن
          ويژگي اثر : نوشته? لئونارد لويزن، نشر مركز، 1379.
    11  تصوف ايراني در منظر تاريخي آن
          ويژگي اثر : رشته سخنراني هاي عبدالحسين زرين كوب در زمينه «تصوف و عرفان ايراني» كه به زبان انگليسي در دانشگاه هاي آمريكا صورت گرفته بود را نيز مجدالدين كيواني به فارسي ترجمه كرده و منتشر شده است. «تصوف ايراني در منظر تاريخي آن» عنوان اين كتاب است. كيواني درباره اين كتاب مي گويد: «مرحوم زرين كوب دركنار تدريس كه در دانشگاه تهران داشت، اغلب به كشورهاي خارج دعوت مي شد و نه تنها به آمريكا، بلكه از كشورهاي ديگر هم اين دعوت ها صورت مي گرفت. از انگلستان گرفته تا كشورهايي مثل آلمان و فرانسه و... سال ???? بود كه دكتر زرين كوب به دعوت«انجمن مطالعات ايراني» راهي آمريكا مي شود و سلسله سخنراني هايي در دانشگاه كاليفرنيا و دانشگاه پرينستن درباره تصوف ايراني وعرفان ايراني مي كند. تأكيد ايشان بيشتر روي ايراني بودن تصوف و عرفان دور مي زد. بعدها اين مجموعه سخنراني ها كه به زبان انگليسي بود، از سوي «انجمن مطالعات ايراني» در شماره هاي ? و ? از جلد دهم فصلنامه (Iranian Studies) به نشر درآمد. درواقع كتاب «تصوف ايراني» كه انتشارات سخن منتشركرده، برگردان فارسي همان سخنراني هاست.» «خانم قمرآريان (همسر دكتر زرين كوب) ازمن خواستند كه اين اثر چاپ نشده را ترجمه كنم. من هم با كمال خوشوقتي اين پيشنهاد را پذيرفتم. ناشر هم بسيار سريع اين كتاب را چاپ و منتشركرد. » كيواني درباره محتواي اين كتاب مي گويد: «مرحوم زرين كوب، يكي از متخصصان و كارشناسان مبرز حوزه تصوف ايراني است. او دراين كتاب تصوف ايراني را از آغاز يعني از ريشه هاي آن كه مربوط به قبل از اسلام مي شود، دنبال مي كند تا همين اواخر كه تقريباً مصادف با زمان خودش مي شود. حوزه فوق العاده وسيعي است و كتاب هاي خود ايشان هم نشانه همين وسعت و گستره چشمگير آن است. دكتر زرين كوب فهرست وار مسائل و مباحثي كه به نوعي مربوط مي شود به تصوف و عرفان ايراني و رويدادهايي كه دراين حوزه اتفاق افتاده و شخصيت هايي كه در حوزه تصوف خدمتي كرده اند و تأثيراتي كه به جا گذاشتند، بررسي كرده است. اصولاً فلسفه عرفان و تصوف و تحولاتي كه از بدو پيدايش آنها يعني از قرن هاي دوم و سوم پشت سرگذاشتند.
    12  حكمت اشراق
          ويژگي اثر : كوشش سهروردي در اين تأمل و تحقيق، نوعي پيوند فلسفه و عرفان است كه به «حكمت اشراق» شهرت يافته است. اين مجموعه شرح كوتاهي بر مكتب اشراق سهروردي است كه با بررسي ديدگاه هاي سهروردي در خصوص تصوف عملي و تصوف فلسفي همراه است. در خاتمه كتاب، تأثير سهروردي بر فلسفه اسلامي نيز ارزيابي مي شود.
    13  ميراث تصوف
          ويژگي اثر : در ميان اين كتب كتاب «ميراث تصوف» كه شامل مجموعه مقالاتي از كنفرانسهايي است كه در سالهاي ?? تا ?? درباره تصوف در لندن و واشنگتن برگزار شده اند، بيش از ساير كتب ترجمه شده توسط او، مورد نقد و بررسي قرار گرفته است. از جمله اين بازتاب ها نشست بررسي كتاب «ميراث تصوف» با حضور مجدالدين كيواني و همچنين دكتر نصرالله پورجوادي و شهرام پازوكي در محل كتاب ماه ادبيات و فلسفه بود. اين كتاب ارزشمند به خوبي برآمده است. تصوف در شرق و غرب، نگاهي تاريخي به تصوف آغازين ايراني، جوانمردي، انديشه عرفاني و عشق الهي، تاريخ و اولياء نام هاي طريقتهاي صوفيانه، انضباطها، تمرينها و آداب در تصوف، تصوف و تحول شعر و نثر فارسي، نمادسازي و صور خيال در شعر و نثر صوفيانه فارسي، مكتب مولانا و... از جمله فصول اين كتاب مهم است.



    منابع :
        1http://www.cgie.org.ir/showbuilderB.asp?id=1272http://www.iran-newspaper.com/1385/850816/html/mehr.htm
    + نوشته شده در  88/07/27ساعت 12  توسط روشن  | 

    مارتين لينگز

    مارتين  لينگز

    مارتين‌ لينگز (Martin Lings) در 24 ژانویه سال‌ 1909 در لنكستر (Lancashire) انگلستان‌ در خانواده‌اي‌ پروتستان‌ به‌ دنيا آمد. پس‌ از اخذ مدرك‌ در رشته‌ي‌ زبان‌ و ادبيات‌ انگليسي‌ در سال‌ 1932 از دانشگاه‌ آكسفورد، سالي‌ را در لهستان‌ به‌ تدريس‌ گذراند و سپس‌ استاد زبان‌ انگليسي‌ كهن‌ و ميانه‌ در دانشگاه‌ كائوناس‌ (Kaunas) در ليتواني‌ شد. د رسال‌ 1938، پس‌ از سالها مطالعه‌ در اديان‌، و در نتيجه‌ي‌ آشنايي‌ با آثار رنه‌گنون‌ و بعضي‌ از مسلمانان‌ الجزايري‌ و مراكشي‌، شيفته‌ي‌ اسلام‌ شد و به‌ اين‌ دين‌ درآمد و نام‌ ابوبكر سراج‌الدين‌ را براي‌ خود برگزيد. علاقه‌ي‌ وي‌ به‌ زبان‌ عربي‌ و فرهنگ‌ اسلامي‌، او را به‌ مصر كشاند و از سال‌ 1940 در دانشگاه‌ قاهره‌ به‌ تدريس‌ پرداخت‌. در آنجا اغلب‌ درباره‌ي‌ شكسپير تدريس‌ مي‌كرد.

    لينگز، پس‌ از دوازده‌ سال‌ اقامت‌ در مصر، در سال‌ 1952، به‌ انگلستان‌ بازگشت‌ و از دانشگاه‌ لندن‌ در رشته‌ي‌ زبان‌ عربي‌ درجه‌ي‌ دكتري‌ گرفت‌. از سال‌ 1955 متصدّي‌ نسخ‌ قرآني‌ موزه‌ي‌ بريتانيا شد. از سال‌ 1970 تا 1974 مسئول‌ نگهداري‌ كتب‌ خطي‌ و چاپي‌ شرق‌ در همين‌ موزه‌ بود.
    دكتر لينگز پس‌ از تشرف‌ به‌ اسلام‌ همه‌ي‌ اوقات‌ خود را وقف‌ تحقيق‌ در معارف‌ اسلامي‌ و معرفي‌ آنها به‌ جهان‌ غرب‌ كرد. گرايش‌ عميق‌ او به‌ مباحث‌ عرفاني‌ اسلام‌ و تعلّق‌ خاطر به‌ آراء و نظرات‌ مكتب‌ جاودان‌ خرد، سبب‌ شد تا همّ خود را مصروف‌ تبيين‌ و معرفي‌ اصول‌ مابعدالطبيعي‌ و عرفاني‌ اسلام‌ به‌ غربيان‌ كند.
    مارتين‌ لينگز در 12 می سال ۲۰۰۵ درگذشت.
     
    آثار
    آثار لينگز عبارتند از:
    1- كتاب يقين (آموزه هاى صوفيانه در باب ايمان، حكمت و عرفان، ۱۹۵۲ ، ۱۹۹۲) The Book of Certainty
     
    2- عارفى مسلمان در قرن بيستم (۱۹۶۱ ، ۱۹۷۱ ، ۱۹۷۳ ، ،۱۹۸۱ ۱۹۸۲ و ۱۹۹۳)A Sufi Saint of the Twentieth Century اين كتاب به زبان هاى مختلفى چون عربى، فرانسه، فارسى و اردو ترجمه شده است. عنوان ترجمه فارسى به قلم روان نصرالله پورجوادى «عارفى از الجزاير» است. اين كتاب تأثير و حس و حال معنوى غريبى دارد.
     
    3 - اعتقادات كهن و خرافه هاى مدرن (۱۹۶۴ ، ۱۹۸۰ ، ۱۹۸۸ و ۱۹۹۱) Ancient Beliefs and Modern Superstitions
     
    4- شكسپير در پرتو هنر مقدس (۱۹۶۶)Shakespear in the Light of Sacred Art
     
    5 - دو جلد كتاب‌ شعر به‌ نام‌ عناصر و نشانه‌ها (۱۹۶۷ و ۱۹۷۰) Elements and Heralds
     
    6- تصوف چيست؟ (۱۹۷۵ ، ۱۹۷۷ ، ۱۹۸۱ و ۱۹۹۳) What is Sufism اين كتاب به فارسى ترجمه شده است.
     
    7- راز شكسپير (۱۹۸۴)The Secret of Shakespear
     
    8- هنر خط و تذهيب قرآن (۱۹۷۶ ، ۱۹۷۸ و ۱۹۸۷)، The Quranic Art of Calligraphy and Illumination که به فارسى ترجمه شده است.
     
    9- ساعت يازدهم، بحران معنوى دنياى مدرن در پرتو سنت و رسالت نبوى (۱۹۸۹)The Eleventh Hour
     
    10- رمزها و الگوهاى كهن: پژوهشى در معناى وجود (۱۹۹۱).
     
    11- «محمد(ص): زندگى پيامبر اسلام بر اساس كهن ترين منابع» (۱۹۸۳ ، ۱۹۸۵ و ۱۹۹۱) Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources از معروف ترين كتاب هاى اوست و آن را يكى از بهترين زندگينامه هاى پيامبر(ص) به زبان انگليسى ارزيابى كرده اند.
     
    12- آخرين كتاب مارتين لينگز Answers to Questions نام دارد كه او در آن به پرسش هايى كه از وى راجع به اسلام و معنويت به طور كلى شده است پاسخ مى دهد. اين كتاب را انتشارات Fons Vitae در سال ۲۰۰۵ در دست انتشار دارد.
     
    13- لينگز همچنين براى دايرة المعارف اسلام و دايرة المعارف بريتانيكا و كتاب دين در خاورميانه (چاپ دانشگاه كمبريج) و تاريخ ادبيات عرب كمبريج و نيز براى نشرياتى مانند مطالعات مقايسه اى اديان (Studies in Comparative Religion) و فصلنامه اسلامى (The Islamic Quarterly) مقالات متعددى در تصوف و عرفان اسلامى و شعر و ادبيات عرب به رشته تحرير درآورده است.
     
    اندیشه
     
    1. سير صعودى و تعالى جويى انسان
    به اعتقاد مارتين لينگز در گذشته، كوشش هايى براى اختراع وسايلى به منظور بالا بردن بدن در هوا و صعود به آسمان همانند پرواز پرندگان به خرج داده مى شد، اما تا آنجا كه مى دانيم فقط امروزه است كه پيشرفت هايى در اين زمينه حاصل شده و از «فتح فضا» و «سفر به ماه» سخن رفته است. صعود به اورست و صعودهاى مشابه آن نيز با انگيزه هاى مشابهى انجام مى شود. لينگز تصريح مى كند كه در اين نوع فعاليت ها علاوه بر انگيزه هاى متداول مربوط به كنجكاوى و سرگرمى چه بسا انگيزه اى وجود داشته باشد براى تعالى روح و باز رسيدن به همان حالتى كه انسان پيش از هبوط (Fall) داشته است. «يكى از وجوه بارز و مشخص انسان در روزگاران پيشين اين بود كه اعتقاد داشت علاوه بر طبيعت انسانى، يك طبيعت فوق انسانى (Superhuman) نيز دارد. آدمى همچنان در ژرفاى وجود خويش ميل و تمناى فرارفتن از طبيعت انسانى اش و حركتى رو به بالا برخلاف جريان عادى و مألوف داشت. او مى كوشيد پيوند ميان نفس (Soul) كه انسانى است و قلب (Heart) كه الهى است را از نو استقرار بخشد.
     
    2. خورشيد عقل شهودى
    لينگز مى نويسد خلقت (Creation) به معناى جدايى از خداوند است و در ميان مخلوقات، اين انسان است كه با برخوردارى از آزادى (Freedom) و اختيار (Free will) مى تواند بالاترين تجليگاه خالق باشد. ملكوت خداوند هم در درون و باطن است و هم فراسوى عالم طبيعت و مركز تلاقى اين دو، كه متمايز از مركز بدن است همان چيزى است كه اكثر اديان آن را قلب يا دل مى نامند. قلب آدمى جايگاه و اورنگ عقل شهودى (Intellect) است همان كه در قرون وسطى Intellectus خوانده مى شد، يعنى قوه اى «خورشيد» (Solar) كه برخلاف قواى قمرى (Lunar) عقل عادى (Reason)، حافظه و تخيل كه بازتاب هاى متمايزى از عقل شهودى هستند حقايق معنوى و روحانى را مستقيماً درك مى كند. به ديد لينگز قواى انسانى و الهى انسان در روزگار پيشين در تعادل و هماهنگى با يكديگر بودند و نفس و روح انسان در همه قوا و فضايلش منعكس كننده اوصاف الهى بود و «بيانگر اين حقيقت كه انسان بر صورت خداوند آفريده شده است و خليفه و نماينده او در زمين است.» حقيقتى كه در دوره مدرن مورد غفلت يا انكار قرار گرفت.
     
    3. نقد دنياى مدرن
    نقد دنياى مدرن يكى از وجوه مشترك اساسى همه سنت گرايان است. لينگز هم در اين قاعده مى گنجد اما او چنانكه خود در مقاله راجع به رنه گنون خاطرنشان مى كند، طرد و انكار همه جانبه و نفى يكسره عقل مدرن را نمى پذيرد. اما در عين حال نقدهاى كلانى وارد مى سازد فى المثل در جايى مى نويسد كه تفكر غربى طى ۴۰۰ سال گذشته در سيطره مذهب اصالت بشر يا انسان محورى (humanism) بوده است كه به زعم وى محور آن نه «انسان حقيقى» بلكه «انسان همان گونه كه ما آن را به صورت عادى مى شناسيم» است، يعنى بالاترين عضو قلمرو حيوانات. لينگز با بيانى تأمل برانگيز مى نويسد اومانيسم يا مذهب اصالت بشر كه ادعا داشت بالاترين جايگاه و منزلت را به انسان داده است با ناديده گرفتن و انكار ابعاد فوق انسانى و معنوى بشر عملاً انديشه بسيارى از انسانها را از امكانات نهفته آنان براى سير صعودى و تعالى به افق هاى برتر وجود تهى كرده است. به گمان لينگز فلسفه معاصر نيز به مراتب عالى تر هستى، بى علاقه است و اظهار شگفتى مى كند كه ممكن است در دوره مدرن، انسانى بخش اعظم زندگى اش را در فعاليت هاى يكسره ضد عقلى (عقل به معناى شهودى و تعالى جويانه آن، (intellectual) گذرانده باشد و معتقد باشد كه چيزى فراتر از نفس انسان وجود ندارد و با اين حال «يكى از روشنفكران (intellectual) پيشرو زمان ما» خوانده شود.
    لينگز برهمين اساس به نقد «انديشه پيشرفت» در دوره جديد مى پردازد. او اين گمان را كه انسان جديد به صورت خطى مسير پيشرفت و ترقى را براى نيل به رهايى و نجات (Redemption) طى مى نمايد بى اساس مى شمرد و عقيده دارد كه نجات و رستگارى چنان كه در قرون وسطى و روزگاران پيشين كاملاً بدان اعتقاد داشتند حاصل فضل و عنايت الهى (pure Grace) است.
     
    4. هدف دين
    بنابر نگرش لينگز علت اصلى و اساسى ضعف آدمى از دست رفتن پيوند مستقيمى است كه در درون او بين دنيا و آخرت وجود داشت كه نتيجه آن فقدان حساسيت و توجه نفس به جاذبه الهى قلب بوده است. در اين ميان هدف دين، به طور كلى، آن است كه همه اجزاى پراكنده وجود آدمى را محوريت بخشد و آنها را حول مركز وجود جهت دهد. لينگز هنر قدسى يا مقدس (Sacred art) را نيز داراى همين نقش مى داند يعنى معتقد است كه هنر قدسى مى تواند قوا و اجزاى پراكنده روان انسان را جهتى نو به سمت مركز ببخشد و آنها را از تباه شدن در غبار غفلت و بادهاى ضلالت مصون دارد.
     
    5. تعدد اديان
    اما با كثرت و تعدد اديان چه بايد كرد؟ كثرت گرايى دينى، شمول گرايى، حقانيت انحصارى يا انحصارگرايى، تكامل تدريجى اديان و نسبت پيشرفت تاريخى ميان آنها و فقدان حقانيت همه آنان جزو پاسخ هاى عمده اى اند كه به مسأله كثرت و تعدد اديان داده شده است. سنت گرايان به ويژه به تأسى از ديدگاه شوآن درباره «وحدت متعالى اديان» كوشيده اند با غور در سنت هاى دينى مختلف جهان وجوه مشترك اساسى آنها را تبيين و توصيف كنند گرچه در اين ميان به اسلام توجه ويژه دارند. لينگز هم ضمن نقد و رد «دين سازى هاى جديد» از نقش مهم و اساسى «اديان بزرگ» ياد مى كند و گرچه ذكر نام اين اديان بزرگ را ضرورى نمى داند اما فى المثل در جايى به صورت مشخص از بودا، عيسى و حضرت محمد به عنوان چهره هاى برجسته دينى ياد مى كند. نكته جالب توجهى كه لينگز در اينجا خاطرنشان مى كند آن است كه قدما از وجود اديان ديگر بى خبر نبودند، اما چون از نور بسيارى كه بر آنان مى تابيد برخوردار بودند، «نورهاى ديگرى» كه از افق هاى (دينى) ديگر به آنان مى رسيد مضطربشان نمى ساخت و مشكلى ايجاد نمى كرد اما امروزه چون آن نورهاى راستين مستقيم در ميان نيست اين افق هاى ديگر لاجرم اضطراب انگيز مى شود و دشوارى هايى پديد مى آورد. لينگز تصريح مى كند كه براى برخى از آنان كه ايمان به دين شان را از دست داده اند شناخت اديان ديگر مى تواند راهى براى درك بهتر و بازگشت به دينشان باشد. او معتقد است كه اديان بزرگ گرچه ممكن است در آداب و مناسك بيرونى شان از هم فاصله داشته باشند و متمايز به نظر آيند در هسته هاى عرفانى شان بسيار به هم نزديك مى شوند و به حقيقت يگانه و واحدى راه مى نمايند.
     
    6. ايمان، اميد و محبت
    مارتين لينگز ايمان و اميد و محبت را سه حالت متفاوت ميل و دلبستگى انسان به عالم ديگر، جهان آخرت مى داند و در اين ميان براى اميد، نقش ويژه اى قائل است. «فضيلت اميد بدين معناست كه زندگى انسان را سفرى بدانيم كه به (حقيقت) نامتناهى و رضايت مندى ابدى مى انجامد بدين شرط كه امكاناتى كه در توانايى ماست تحقق يابد. بدين غايت نه فقط پس از مرگ بلكه در همين زندگى مى توان دست يافت گرچه در دوره كنونى زندگى بشر، تنها عده اندكى در همين جهان بدان وصول مى يابند...»
     
    + نوشته شده در  88/07/08ساعت 16  توسط روشن  | 

    حامد الگار

    1388/03/2210:18:29
    پروفسور«حامد الگار» کیست؟  
    پروفسور حامد الگار در سال 1940 در یکی از روستاهای انگلستان در خانواده مسیحی به دنیا آمد. وی پس از اتمام تحصیلات دبیرستان در لندن در دانشگاه کمبریج به مدت سه سال در رشته زبان‌شناسی فارسی و عربی تحصیل کرد و در آنجا با ادبیات اسلامی و قرآن کریم آشنا شد.
    در سال سوم تحصیل دردانشگاه کمبریج، به دین مبین اسلام مشرف شد و در سال 1959 برای اولین بار به خاورمیانه و جهان اسلام سفر کرد. وی پس از آنکه از دانشگاه کمبریج فارغ التحصیل شد در سال 1961 برای تحصیل در مقطع دکترای ادبیات فارسی و تاریخ ایران در دانشگاه تهران ثبت نام کرد. او رساله دکترای خود را با عنوان: «تاثیر علمای دینی در ایران دوره قاجار تا انقلاب مشروطه» در دانشگاه کمبریج تدوین و به زبان فارسی ترجمه و منتشر کرد.
     

    زمينه تخصصي و مطالعاتي ايشان،ادبيات و تاريخ معاصر ايران و همچنين تشيع و تصوف است، استاد در سال 1965 به آمريكا رفت و در دانشگاه كاليفرنيا به عنوان استاديار مشغول به كار شد و از آن زمان تا اكنون بيش از 40 سال در دانشگاه كاليفرنيا و بركلي به عنوان استاد تمام در زمينه فارسي و پژوهش‌هاي اسلامي مشغول به تدريس و پژوهش است.
    • خلاصه سوابق تحصيلات آكادميك پروفسور حامد الگار:
    1. تاريخ و ادبيات روسيه و آلمان، دانشگاه فري برگ، آلمان، 1957-1956
    2. كارشناسي زبانهاي شرقي (عربي و فارسي) ، دانشگاه كمبريج،1958-1961
    3. ادبيات فارسي و تاريخ ايران، دانشكده ادبيات و علوم انساني دانشگاه تهران، ايران، 1962-1961.
    4. تاريخ و ادبيات تركيه، دانشكده ادبيات، دانشگاه استانبول، تركيه 1963-1962.
    5. دكتري مطالعات اسلامي، دانشكده ترينيتي (Trinity)، دانشگاه كمبريج، 1963-1965.

     

    - سوابق كاري:
    1. ـ عضو مركز مطالعات خاورميانه، دانشگاه كاليفرنيا و بركلي
    ـ استاديار، 1971-1965
    ـ دانشيار، 1977-1971
    ـ استاد، 1977 تا كنون
    2. عضو گروه مطالعات اجتماعي خاورميانه (1974-1971)
    3. عضو گروه موسسه بين المللي تمدن و تفكر اسلامي (مالزي 1990)

    از جمله جوايز و افتخارات استاد حامد الگار مي‌توان به موارد ذيل اشاره نمود:
    ـ دريافت جايزه نيكولسون (Nicholson) در زمينه مطالعات اسلامي، دانشگاه كمبريج، 1960.
    ـ بورس تحصيلي از شوراي تحقيقات علوم اجتماعي در سالهاي 1970-، 1973، 1977-1976
    ـ بورس تحقيقات علوم انساني، دانشگاه كاليفرنيا، بركلي در سالهاي 1970، 1984، 1989، 1996-1995، 1998، 2002.
    - جايزه دومين جشنواره بين المللي فارابي (ويژه تحقيقات علوم انساني و اسلامي)

    تسلط كامل بر زبان هاي :
    1. فارسي
    2. تركي (مدرن و عثماني)
    3. عربي
    4. فرانسه
    5. آلماني

    و آشنايي با زبان‌هاي بوسنيايي، روسي، مالايي، ازبك درسطح پيشرفته

    ? انتشار بيش از 200 كتاب و مقاله در زمينه مطالعات اسلام و ايران
    الف-اهم كتب و آثار ايشان عبارتند از:
    1. ريشه‌هاي انقلاب اسلامي در ايران
    2. ايران و انقلاب اسلامي
    3. ت‍رك‍ي‍ب‌ اب‍ع‍اد س‍ي‍اس‍ي‌ و ع‍رف‍ان‍ي‌ در ش‍خ‍ص‍ي‍ت‌ ام‍ام‌ خ‍م‍ي‍ن‍ي‌(ره‌)
    4. ن‍ي‍روه‍اي‌ م‍ذهبي در ايران‌ ق‍رن‌ بيستم
    5. «دين و دولت در ايران»، 1905-1785: نقش علما در دوره قاجار،
    6. «ميرزا ملكم خان: پژوهشي در تجددخواهي ايراني»
    7. «مكتب شيعه در ايران در قرن هجدهم»،
    8. « «عدالت اجتماعي در ايدئولوژي و قانون انقلاب اسلامي در ايران»
    و
    تدريس دوره‌هاي:
    1- زبان فارسي پيشرفته
    2- مباني نظري تاريخ ايران
    3- متون تاريخي ايران
    4- متون صوفي گري در ايران
    5- تاريخ ايرانيان مدرن
    6- زبان تاجيكي
    7- اسلام در ايران
    8- اسلام شيعي
    9- منبع شناسي اسلامي
    10- تاريخ عثماني
    11- نظريه سياست اسلامي

    - ساير آثار منتشر شده:

    1966
    «العقل و مكانتها في العقيده السياسيه» الشهاب (بيروت)

    1967
    سيدقطب، «دين اسلام»، ترجمه از عربي، پالو آلتو، نشريه المنار، ص110

    1969
    ? «انقلاب آقاخان محلاتي و واگذاري امامت اسماعيلي به هند»، بررسي اسلام، 29 (1969)، صفحه 69-43. [ترجمه به فارسي توسط ابوالقاسم سري، به انضمام چند نوشته ديگر اينجانب در زمينه تاريخ ايران، نظير شورش آقاخان محلاتي و چند مقاله ديگر، تهران، انتشارات طوس، 1370، 1991 ميلادي، 163 صفحه.

    ? «ملكم خان، آخوندزاده، و اصلاح پيشنهادي در الفباي عربي»، مطالعات خاورميانه، شماره 2، 1969، ص 130-116.

    ? «دين و دولت در ايران»، 1905-1785: نقش علما در دوره قاجار، بركلي و لس آنجلس، انتشارات دانشگاه كاليفرنيا، 286 صفحه. [چاپ مجدد در كتابخانه نسخ تجديد چاپ انتشارات دانشگاه كاليفرنيا، 1980، ترجمه به فارسي توسط ابوالقاسم سري با عنوان نقش روحانيت پيشرو در جنبش مشروعيت: دين و دولت در ايران: نقش علما در دوره قاجار، تهران، انتشارات توس، 1369 ش.، 1982 م.، 368 ص، منتخب سال 2002 توسط شوراي جوامع علمي آمريكا به عنوان يكي از 40 كتب منتشره از انتشارات دانشگاه كاليفرنيا براي درج در مجموعه الكترونيكي Seminal Monographs.


    1970
    ? «شعر عربي معاصر» (با همكاري مونا خوري»، مجله ادبيات عرب، شماره 1، 1970، ص 87-75 و 128-117.
    ? «درآمدي بر تاريخ فراماسونري در ايران»، مطالعات خاورميانه، شماره 3، 1970، ص 276-296. [ترجمه به فارسي توسط يعقوب ازهند، تهران: نشر گاستارا، 1360 هـ. ش/1981 م.، 84 صفحه]

    1972
    ? «نقش علما در قرن بيستم ايران»، در N.R. Keddie، صاحبنظران، اوليا و متصوفان، بركلي و لس آنجلس: انتشارات دانشگاه كاليفرنيا، 1972، ص 255-231. [تجديد چاپ در كتابخانه ابوبكر باقدر، علما در وضعت مدرن ملت مسلمانان، كوآلالامپور، نشر The Open Press، 1983، ص 238-211؛ ترجمه به زبان اندونزيايي در قالب جزوه با عنوان Ulama dan Tiran، يوجياكرتا: Lembaga Pengembangan Informasi، 54 صفحه؛ ترجمه به تركي با عنوان : Yirminci Yµzyªl Iran’ªnda Ulemanªn Muhalif Rolµ,” in Modern Çaπda Ulem، استانبول، 1991، ص 312-275.

    ? نكاتي درخصوص طريقت نقشبندي در بوسني، Die Welt des Islams ، شماره 13 (1972)، ص 203-168. [تجديد چاپ در مطالعات تطبيقي دين، بهار، 1975، ص 96-69؛ ترجمه به تركي با عنوان Bosna’da Nak≈sibendi tarikatª µzerine notlar، ديريليش، آگوست 1975، ص 17-9.

    1973
    ? ميرزا ملكم خان: پژوهشي در تجددخواهي ايراني، بركلي و لس آنجلس: انتشارات دانشگاه كاليفرنيا، 327 صفحه، [ترجمه به فارسي توسط جهانگير عظيمي، تهران، انتشارات مدرس، 1369 ش. 1990م.، 456 صفحه].

    ? مقاله براي دايره‌المعارف اسلام، «اصلاح: ايران»، شماره 4، 167-163.

    ? بررسي ايران، تداوم و تنوع، در مجله مطالعات خاورميانه،‌ شماره 27 (بهار 1973) ص 147-146.

    1974

    ? گلچيني از اشعار مدن عربي، ترجمه از عربي توسط مونا خوري، بركلي و لس‌آنجس: انتشارات دانشگاه كاليفرنيا، 252 صفحه.
    ? «نظراتي بر دين در عصر صفوي»، مطالعات ايران، شماره 7: 1-2 (زمستان ـ بهار 1974)، ص 293-287.

    1975
    ? «گزيده‌اي از كتابشناسي طريقت نقشبنديه»، به ويرايش جورج، اف، حوراني، مقالاتي بر فلسفه و علم اسلامي، Albany NY، انتشارات دانشگاه دولتي نيويورك، ص 159-154. [ترجمه به فارسي به اهتمام نجيب مايل هروي، تهران، طرح نو، 1378 ش./1999، ص 35-27؛ ترجمه به ترك با عنوان Nak≈sibendiye Tarikatª ˜zerine Bibliografik Notlar، مدنيت اسلام، 3-2‌‌:‌36، ص 44-37.

    ? بديع‌الزمان سعيد نورسي،« ثمره درخت ايمان»، ترجمه از تركي، بركلي، مؤسسه رساله نور، 118 صفحه. [نسخه انگليسي من به زبان اندونزيايي ترجمه شد با عنوان Buah dari Pohon Cahaya، جاركارتا، Pustaka Firdaus، 1984، 124 صفحه.]

    1976
    ? «مكتب شيعه در ايران در قرن هجدهم»، در R. Owen و T. Naff، مطالعات تاريخ اسلامي در قرن هجدهم، كاربونديل، ايلينويز: انتشارات دانشگاه ايلينويز جنوبي، 1976، ص 302-288.

    ? «نظم نقشبنديه: بررسي مقدماتي تاريخ و اهميت آن» مجله Studia Islamica، شماره 44 (1976)، ص 152-123.

    ? بديع‌الزمان سعيد نورسي، صداقت و برادري، ترجمه از تركي، بركلي: مؤسسه رساله نور. 67 صفحه.
    ? “، فري برگ، ص 156-130.
    ? .
    ? مقالاتي براي دايره‌المعارف اسلام: «آيت‌الله كاشاني»، شماره 4، ص 696-695؛ شيخ ابواسحاق كازروني، شماره 4، ص 852-851 «سيدكاظم رشيد» شماره 4، ص 854؛ «عبدالنبي كاظمي»، شماره 4، ص 856؛ «حيدر الكاظمي» شماره 4، ص 857-856؛ نجم‌الدين قزويني» شماره 4، ص 865-864.

    ? بررسي Gehrke و Mehner، Iran: Natur, Bevölkerung, Geschichte, Kultur, Staat, Wirtschaft، در مجله خاورميانه، 1 ‌: 30(زمستان 1976)، صص 93-92.

    1978
    ? بديع‌الزمان سعيد نورسي، Gott, Mensch und Jenseits، ترجمه از تركي به آلماني، بركلي: مؤسسه رساله نور. 110 صفحه.

    ? «اسلام و چالش‌هاي ذهني تمدن مدرن» در الطاف گوهر، چالش اسلام، لندن: شوراي اسلامي اروپا، ص 296-284 [ترجمه به اندونزيايي با عنوان « Islam dan Tantangan Intelektuil dari Kebudayaan Moden» چاپ در Tantangan Islam، بندانگ: پنربيت پاستاكا، صص 333-320.

    ? مروري بر آن ماري شيمل، ابعاد اسطوره‌اي اسلام، چاپ در مجله جامعه شرقي آمريكا، 98 (1978)، ص 486-485.
    ? مروري بر مناهم ميلسون، ترجمه، نقش صوفي براي مبتديان: Aisha at-Tarjumana، ترجمه، The Tawasin: و محمد آچنا، ترجمه،‌ Les étapes mystiques du Shaikh Abu Said، چاپ در مجله جامعه شرقي آمريكا، 98 (1978)، ص 487-486.
    ? مروري بر عبداقدير الصوفي، سيره محمد، در مجله جامعه شرقي آمريكا، 98 (1978)، ص 491-490.

    1979
    ? «سيد نورسي و رساله نور ابعادي از اسلام در تركيه معاصر»، چاپ در خورشيد احمد، چشم‌اندازهاي اسلامي: مطالعاتي در افتخارات سيد عبداامودودي، لكستر و جده: اصول اسلامي، ص 313-33. [ترجمه به بوسنيايي با عنوان Said Nursi i Risale-i Nur,، Glasnik Vrhvnog Islamskog Starje¸sinstva (Sarajevo)، 1989، 70-51.]

    ? بديع الزمان نورسي، نشان برتر، ترجمه از تركي، بركلي: مؤسسه رساله نور، 187 صفحه.
    ? علي شريعتي، پيرامون جامعه‌شناسي اسلام. ترجمه از فارسي. بركلي: انتشارات ميزان، 125 صفحه. [نسخه انگليسي ترجمه به تركي با عنوان Islam Sosyolojisi ˜zerine، استانبول: Dµ≈sµnce Yayªnlarª، 1980، 140 صفحه.: ترجمه به اندونزيايي با عنوان « Ali Syariati, Tentang Sosiologi Islam»، يوجياكارتا: پنربيت آناندا، 1982، 167 صفحه]

    ? مقالاتي براي دايره‌المعارف اسلام: « Khübmes???s» ، ص 41: A?r?r, Khw?dja ?Ubayd-All?h، مجلدات تكميلي 2-1، صص 52-50: «عتبات»، مجلدات تكميلي 2-1، صص 96-94.

    1980
    ? «بررسي اسلام: اثر هنري كوربين»، بررسي مطالعات ديني، 2 : 6 (بهار 1980)، ص 91-85.

    ? «انقلاب اسلامي در ايران»، رونوشت سخنراني ارائه شده در مؤسسه مسلمانان، لندن: نشريه The Open Press، 94 صفحه [چاپ مجدد، قم: انتشارات انصاريان، چاپ نسخه ويرايش شده با عنوان ريشه‌هاي انقلاب اسلامي، لندن: نشريه The Open Press، 1983، 136 صفحه: نسخه جديد و كاملاً ويرايش شده، ريشه‌هاي انقلاب اسلامي در ايران، انونتا، نيويورك: انتشارات بين‌المللي اسلامي، 2001، 178 صفحه: ترجمه شده به فارسي (مترجم نامشخص) با عنوان «ايران و انقلاب اسلامي» تهران: سپاه پاسداران انقلاب اسلامي، 1359ش ./1980 م، 210 صفحه: ترجمه به فارسي با مرتضي اسدي و حسن چيزري با عنوان «انقلاب اسلامي در ايران»، تهران، انتشارات قلم، 1360 ش./1981 م.، 160 صفحه.؛ ترجمه به تركي (مترجم نامشخص) با عنوان Islam Devriminin Kökleri، استانبول: I≈saret Yayªnlarª، 1988، 152 صفحه.: ترجمه از فصل 2 به اندونزيايي با عنوان Khomeini penjelmaan sebuah tradisi، در Gerbang Kebangkitan: Revolusi Islam dan Khomeini dalam Perbincangan,، يوجياكارتا، Lembaga Pengembangan Informasi، 1984، ص 225-203.

    ? الجهاد: ابعاد الروحيه و السياسيه و الاجتماعيه» الفكر الاسلام (الجزاير) 3 (1980)، ص 286-277، 405-399.
    ? بديع‌الزمان سيد نورسي، رستاخيز و بعد از آن، ترجمه از تركي، بركلي، مؤسسه رساله نور. 174 صفحه.
    - قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، برگردان از فارسي، با معرفي و خلاصه / ه بركلي: انتشارات ميزان
    - آشنايي با علي شريعتي، ماركيسم و ؟ فلاسفه غربي: رويكرد ؟
    برگردان از فارسي توسط كامپل. بركلي: انتشارات ميزان، (1980) صص 7-14
    - مقاله‌اي در «دايرة المعارف اسلامي»: كبري، نجم‌الدين، صص 300-301 «عبدالحسن ديلوا» صص 50-52
    - بررسي «تاريخ كمريج ايران»، جلد 4؛ از دوره عرب‌ها تا سلجوقيان، نشريه جامعه شرقي آمريكا، (1980) صص 143-144
    - «ريشه‌هاي انقلاب اسلامي در ايران»، (پاريس)، (1981)، صص 54-76
    - «امام خميني، اسلام و انقلاب»، سخنراني‌ها و نوشته‌هاي منتخب از امام، برگردان از فارسي، بركلي: انتشارات ميزان،
    - «نوگرايي در اسلام و ايران» ميزان: تهران
    - مقاله‌اي براي دايرة المعارف اسلامي: «الكري، محمد امين» صفحه 486، «بهبهاني، آقا سيد محمدباقر» صص 135-134
    - بررسي اثر ديويد لانگ، حج امروز در مطالعات ايران، (1981)، صص 120-123
    - نجم‌الدين رازي، 1982
    - مقالاتي در دايرة المعارف ايرانيكا، «عبدالفتاح گرم رودي» ص 107؛ «عبدالهادي شيرازي» ص 108، عبدالله بهبهاني» صص 190-193. «عبدالله مازندراني»، صص 200-202، عبدالكريم قاضي ص 123
    - مقالاتي در دايرة المعارف ايرانيكا، «ابوالبقاء‌بن خواجه بهاءالدين»، ص 366 ابوالفتح ميرزا، صص 286، 287 «ابوالفضل محمد ختالي» ص 290 «ابوالحسن اصفهاني» صص 302-303، «ابوالحسن خان مجتهد»، صص 310-311 «ابوالحسن شمس‌آبادي» صص 311-313، «ابوالحسن طالقاني»، ص 314، «ابوالوفاء شيرازي» صص 394-395، «ابويعقوب همداني»، صص 295-396، (آخرين ترجمه به فارسي در دانشنامة ايران و اسلام صص 1131-1132)
    - بررسي مقاله «دورنماي انقلاب ايران»، در نشريه بين‌المللي مطالعات خاورميانه (1983) صص 569-567
    1984
    - «نهضت اصلاح طلبي در ايران»،‌در «نهضت بيدارگري در جهان اسلام»،‌ تهران: شركت انتشار صص 125-139
    - «معرفي آيت الله محمد طالقاني»، جامعه و اقتصاد در اسلام، برگردان از فارسي توسط كامپل، بركلي، انتشارات ميزان صص 9-22
    - «معرفي جلال علي احمد»، ترجمه از فارسي توسط كامپل، بركلي، انتشارات ميزان، صص 9-26
    - «مقاله‌اي در دايرة المعارف ايرانيكا»؛ «اخباري، ميرزا محمد» ص 716، آخوند، صص 731-732 ، «آخوند زاده، ميرزا فتحعلي» صص 735-740، «اخبار» و صص 740، 741، «آل عبا» ص 742.
    1985
    - معرفي آيت‌اله مرتضي مطهري، «اصول عقايد اسلامي» برگردان از فارسي توسط كامپل، بركلي، انتشارات ميزان، صص 9-22
    - مقاله‌اي در دايرة المعارف اسلامي « محلاتي، آقاخان» صص 1221-1222
    - مقاله‌اي در دايرة المعارف ايرانيكا، «امام» صص 921-919، «اميني، عبدالحسين» صص955-956»، «اميركبير» صص 959-963 « حاج ميرزاعبدالحسين» ص 31، «انيس الطالبين» صص 76-77، انجمن مذهبي» صص 80-82، «انجمن سعادت» ص 89، انجمن تبليغات اسلامي ص 90، «غروي، اسماعيل»، ص 100
    - بررسي مقاله مارتين لينگز، «محمد: زندگي وي براساس منابع اخير» در نشريه بررسي مطالعات اسلامي، (آوريل، 1985) ص 204
    - بررسي اثر جوريبال، «سنت مسلمان» در نشريه بررسي مطالعات اسلامي (آوريل 1985) ص 204
    - بررسي اثر سعيد ارجمند، «ساية خدا و امام پنهان» در نشريه خاورميانه ص 204 (بهار 1985) صص 350، 351
    1986
    - «قضاوت اجتماعي در ايدئولوژي و قانون و قانون انقلاب اسلامي در ايران» بركلي: موسسه مطالعات بين‌المللي، دانشگاه كاليفرنيا، صص 17-60
    - «تصوف»، اسلام (استانبول)،‌ 1986، صص 53-49
    - مقدمه‌اي بر اثر آيت‌اله مرتضي مطهري، تغييرات اجتماعي و اقتصادي: چشم‌انداز اسلامي، برگردان از فارسي توسط كامپل، بركلي، انتشارات ميزان VIII-NII
    - مقاله‌اي در دايرة المعارف ايرانيكا «آقا بزرگ تهراني» ص 169 «آقاخان محلاتي» II، صص 170-172، «آقاخان» II صص 172-173، آقاخان II، صص 173-175
    - مقاله‌اي در دايرة المعارف دين، «ميركا اليد»، نيويورك: مك ميلان، «علما»، صص 115-117
    - بررسي اثر دنيس رايت، «ايرانيان ميان انگليسي‌ها»، در نشريه خاورميانه، (زمستان 1986)، صص 172-173
    - بررسي مقاله امانوئل سيلان، اسلام راديكال؛ الهيات قرون وسطي و سياست‌هاي مدرن، در نشريه مطالعات ديني، (آوريل 1986) ص 179
    - بررسي اثر علي دشتي، «23 سال: مطالعه سيرة پيامبر اكرم» در نشريه مطالعات ديني (آوريل 1986) ص 178

    1987
    - مقالاتي در دايرة المعارف اسلامي، «ملامتيه» و در ايران و غرب صص 291-292 و «ملكم خان» صص 291-292
    - مقالاتي در دايرة المعارف ايرانيكا، «اسرار توحيد» صص 800-801 «استرآبادي، فضل اله، (II) صص 841-844 ، آشتياني، حاج ميرزا مهدي، صص 850-851، «عتبات»، صص 902-904
    - بررسي اثر علي دشتي، «23 سال، بررسي سيرة پيامبر» در نشريه خاورميانه، (بهار 1987) صص 311-312
    - بررسي اثر آيت اله خميني، «تبيين يك سؤال» ترجمه توسط ج، بروجردي، در نشريه بين‌المللي مطالعات خاورميانه (1987) صص 245-246
    - بررسي اثر محمدرضا المظفر، «عقايد اسلام شيعي»، و 5 كتاب ديگر در شيعه و نشريه مؤسسه مطالعات خاورميانه (1987)، صص 238-242.
    - بررسي اثر پتروشوسكي، «اسلام در ايران» در نشريه مطالعات ديني، (اكتبر 1987) صص 359-358
    - بررسي اثر رايل ايكلمان، «دانش و قدرت در مراكش» در نشرية مطالعات ديني (اكتبر 1987) ص 359
    - بررسي اثر اليزابت فرنا، «زنان و خانواده در خاورميانه» در نشريه مطالعات ديني (1987) صص 274-275

    1988
    - «امام خميني، 1902-1962: سال‌هاي قبل از انقلاب» ، «اسلام، سياست‌ها و جنبش‌هاي اجتماعي، بركل: دانشگاه كاليفرنيا، صص 263-288
    ـ «احياء اسلام» بررسي 3 كتب در زمينه جنبش‌هاي اسلامي معاصر، در فصلنامه جهان سوم (آوريل 1988) صص 1024-1027
    ـ مقالاتي در دايرة المعارف ايرانيكا، «اولياء» II، صص 119-120، «آيت‌اله» II، ص 133، «باب»، III، ص 278، (برگردان به فارسي در دانشنامة ايران و اسلام، «بابا سماسي» III صص 294-295، «باباسنكو» III، ص 295 (برگردان به فارسي در دانشنامه ايران و اسلام)، بغدادي، ابوالفضل III، ص 410، «بغدادي، ‌خالد ضياءالدين» III صص 410-412 «بهاء‌الدين والد» II، صص 431، 432، «بهاءالدين نقش بند» III صص 433-435.
    - مقالاتي دايرة المعارف تاريخ آسيا، نيويورك و لندن: ملك ميلان: «اخباري» I، صص 38-39، «آغاسي» I ص 77، «بهبهاني، محمدباقر» I، ص 162 «خميني، روح‌اله موسوي» II، صص 303-304، «مجلسي، محمدباقر» II ، صص 466-467، نوري فضل‌اله، III، ص 41، «طباطبايي، محمد» IV، ص 37، «طالقاني محمد» IV، صص 59، «اصولي، ص 173».
    1989
    - سيد مجتبي موسوي لاري، «خدا و صفات او: درسهايي در تئوري اسلامي» MD: مركز آموزش اسلامي، ص 206.
    - مقالاتي دايرة المعارف ايرانيكا، «بحرالعلوم، سيدمحمود مهدي»، III، ص 504، «برقعي، خواجه عبداله» III، صص 754-755، «برده‌داري: احكام برده‌داري در حقوق اسلامي» III، صص 776-779، «فقر، در ادبيات تصوف» III، صص 81-82، بهبهاني،‌ آيت‌اله محمد، IV، صص 96-97، «بهبهاني، آقامحمدعلي، IV، صص 97-98، «بهبهاني، آقا سيد محمدباقر، IV، صص 98-99، «بهشت زهرا» IV، صص 108-109 «بكتاش، حاجي» IV، صص 116-118، «بسم‌اله»، IV، صص 172-174،‌ «بسطامي، عبدالرحيم» IV، صص 182-183 «بسطامي، ابومحمد بايزيد» IV، ص 186، «بسطامي، شيخ شهاب الدين» IV، ص 186، «بخاري، اميراحمد»، IV، ص 329، «نجاري، آل‌الدين» IV، ص 330 (برگردان به فارسي در دانشنامة ايران و اسلام» «بقعه» IV، صص 365، 366، «برقعي، آيت‌اله علي‌اكبر» IV، صص 374-375، «بروجردي، حسين محمدرضا» IV، ص 376، بروجردي آيت‌اله حاج آقا» IV، صص 376، 379.
    - بررسي اثر آنتوني آبراهام، «خميني، اصول‌گرايان اسلامي و نشر معارف اسلامي در تمدن مدرن در جهان اسلام» (آوريل 1989) ص 152
    1990
    - «تاريخ نقش‌بندي»، استانبول و پاريس، صص 3-44
    - «وضعيت كنوني مطالعات نقش‌بندي»، صص 45-66
    - «جنبه‌هاي سياسي تاريخ نقش‌بندي» صص 123-152
    ـ «امام موسي‌كاظم (ع) و سنت صوفي»، فرهنگ اسلامي (حيدرآباد)، (ژانويه 1990)، صص 1-14، (برگردان به فارسي با عنوان: «امام موسي كاظم و اخباري اهل تصوف»، تهران: معارف
    - مقاله‌اي در دايرة المعارف ايرانيكا: «بوريا در اسلام» IV، صص 563-565، «چهارده معصوم» IV، صص 627، 629، «خلیفه‌ها و خلیفه‌گری، IV، صص 677-679، «چرخی، مولانا یعقوب» IV صص 819-820

    1991
    - «بازتاب ابن عربی در سنت نقش بندی معاصر»، نشریه جامعه محی‌الدین ابن عربی، (1991)، صص 1-20.
    - «نیروهای مذهبی در قرون 18 و 19 ایران»، توسط پیتر اوری و دیگران، «تاریخ ایران کمبریج» و VII از نادرشاه تا انقلاب اسلامی، کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج، صص 732-764.

    1992
    ـ سیدمجتبی موسوی لاری،«رستاخیز، قضاوت و‌آخرت»، برگردان از فارسی، قم، صص 259.
    ـ مقدمه‌ای بر مارتین ون برویسن، «تاریخ نقشبندیه در اندونزی»، صص 13-14.
    ـ مقالاتی در دایره‌المعارف اسلامی، «آیت‌الله مطهری»، VII، صص 763-762، «نجم‌الدین رازیوایه» VII، صص 870-871، «نقش بندی، خواجه بهاء الدین»، VII، صص 923-934.
    ـ مقاله‌ای در دایره‌المعارف ایرانیکا، «تطهیر در ایرانیان مسلمان»، صص 700-702.

    1993
    «اصول دیپلمات‌های ایرانی در شهرهای فراماسونری استانبول»، مؤسسه فرانسوی تحقیقات ایران، صص 33-34.
    ـ مقاله‌ای در دایره‌المعارف اسلامی، «نعمت‌اللهی‌ها»، VIII، ص 44-48.
    ـ مقاله‌ای در دایره‌المعارف ایرانیکا، «دهبیدیه»، صص 578-581، «دهبدیه» صص 585، 586، «رجال» صص 603-606، «دکانی، عبدالحمید» (VI) صص 604-608، «دارالحرب» XI، صص 668-669، «نوربخشی‌ها، VIII، صص 134-136.

    1994
    ـ «مبانی نظری ایران در بوسنی و هرزگوین»، نشریه مطالعات اسلامی، آکسفورد، صص 254-267.
    ـ مقاله دایره‌المعارف اسلامی، «سعدالدین کاشتری»، VII، ص 704.
    ـ مقاله دایره‌المعارف ایرانیکا، «دربندی، ملا آقا» VII، ص 20، «درویش در دوره اسلامی» VII، صص 73-76.
    ـ‌بررسی اثر مشل چوکیوز، «ابن عربی»، نشریه مطالعات اسلامی (آکسفورد) (ژانویه 1994)، صص 112-115.
    ـ بررسی اثر مصطفی وزیری، «ایران، ملت خیالی»: ساختار هویت ملی در جامعه معاصر، XXIII (1994)، صص 259-260.

    1995
    ـ «مبانی نظری مسلمانان بوسنی»، میراث 4 زبانه، صص 1-29.
    ـ مقاله دایره‌المعارف ایرانیکا، «دعا» VII، صص 452-455.
    ـ بررسی مقاله ناصر، «معنویت اسلامی: اعلامیه‌ها»، نشریه مطالعات اسلامی.

    1996
    ـ تصوف و مبانی نظری آن در بوسنی، کوآلالامپور، انتشارت حربی، 1996، ص 106.
    ـ سیدمجتبی موسوی لاری، «امامت و رهبری»، برگردان از فارسی، قم، ص 287.
    ـ مقالاتی در دایره‌المعارف ایرانیکا: «ذولسانیان» VIII، صصص 575-576، «اباهیا» VIII، صص 653، 654، «شیطان درسنت تصوف ایران» VII، صص 656-661.
    ـ مقالاتی در دایره‌المعارف خاورمیانه مدرن، نیویورک، مک میلان، «آخوندزاده، میرزا فتحعلی»، ص 77، «بهشتی، محمد»، ص 341، گلپایگانی، محمدرضا» II، ص 1009، «منتظری، حسینعلی» II، ص 1244، «مطهری، مرتضی» III، صص 1516، 1517، «شریعتی، علی» IV، ص 1639، «صوفی گری و استوارت تصوف» IV، صص 1697-1700، «ولایت فقیه» IV، صص 1865، 1863، «طباطبایی، سیدمحمد» IV، صص 1720-1722، «طباطبایی، سیدضیا» IV، صص 1722، 1723.

    1997
    ـ «خمرویه: جنبش منحرف در تصوف بوسنی» ، مطالعات اسلامی (اسلام آباد)، VIII، صص 243-261.
    ـ بررسی اثر احمد کار مصطفی، «دوستان ناهکار خداوند» در نشریه جامعه شرقی آمریکا (1997)، صص 192-193.
    ـ مقاله‌ای در دایره‌المعارف اسلامی «تهرانی، میرزا حسین خلیلی»، X، صص 497-498.
    ـ مقاله‌ای در دایره‌المعارف ایرانیکا: «الهی، حاج نور علی» VIII، صص 297-299، «امام جمعه» VII، صص 386-391، «امام زاده: کارکردهای آداب عبادی» VIII، صص 395-397.
    ـ مقاله‌ای در «دایره‌المعارف اسلامی دیانت ترکیه»
    «امام خمینی روح الله الموسوی» XVIII، صص 358-364، «حسین باکارا» XVIII، صص 530-532.

     

    1999
    ـ امام خمینی «خلاصه‌ای از زندگینامه»، نشریه عرب در تمدن اسلام (جنگی، مالزی)، صص 3-37.
    ـ مقاله‌ای در دایره‌المعارف ایرانیکا، «فتوا»، IX، صص 428-436، «فائزه کاشانی» IX، صص 428-436، «فائزه کاشانی» IX، صص 452-454، «فیضی، مصطفی»، IX، صص 571-572.
    ـ مقاله‌ای در اصلاح: ایران» XIXC، صص 156-160

    2000
    ـ معرفی سید قطب، «قضاوت اجتماعی در اسلام» ترجمه توسط جان هاردی، نیویورک: نشر اسلامی بین‌المللی، صص 1-17، (ویراستاری توسط حامد الگار).

    ـ «علامه مجلسی از دیدگاه شرق شناسان»، کیهان (تهران)، سوم شهریور (1379).

    ـ مقاله‌ای در دایره‌المعارف ایرانیکا، «فراماسونری در دوره قاجار»، X، ص 208.

    2001
    ـ صوفی گرایی و تاریخ آن در زندگی و کار بدیع‌الزمان سعید»، نشریه تاریخ تصوف، III، صص 199-221.

    ـ مقاله‌ای در دایره‌المعارف ایرانیکا، «گلستانی، علاء الدین، IX، ص 90، «گلستانی رضا»، IX، صص 109-111.

    ـ «تجدید صد ساله: بدیع الزمان سعید و سنت تجدید، «نشریه مطالعات اسلامی آکسفورد XII: 3، صص 291-311.
    2002
    ـ وهابی گری: مقاله انتقادی، انونیا، نیویورک: انتشارات بین‌المللی اسلامی، ص 96.

    ـ «الانبیاء» 77-79، «اصول قرآنی برای اجتهاد؟؟؟؟»، نشریه مطالعات قرآنی (لندن) IC، صص 1-22.

    ـ مقاله‌ای در دایره‌المعارف ایرانیکا «استوارت گنابادی» XI، صص 122-126.

    2002
    ـ «وهابی گری: مقاله انتقادی»، انونتا، نیویورک: انتشارات بین‌المللی اسلامی، ص 96.

    ـ «الانبیا» 77-79، «اصول قرآنی برای اجتهاد» نشریه مطالعات قرآنی (لندن) IV، صص 1-22.

    ـ مقاله‌ای در دایره‌المعارف ایرانیکا «دستورات گنابادی» XI، صص 122-126.
    - «حدیث در صوفی گری» صص حائری ، شیخ عبدالکریم، صص 458،461
    -مقاله ای در دایره المعارف اسلامی دیانت ترکیه، کاشانی، آیت ا.. ابوالقاسم ،صص7-6، کازرونی، ابواسحاق صص کازرونی صص قزوینی، حسین بن کازرونی صص ،الکردی، محمد امین صص
    مقدمه ای بر نکوت توسان، بها الدین نقش بندی: حیات و تاریخ استانبول. انتشارات انسان یا ینلری صص
    -بررسی اثر ارزینا لالانی، تفکر معاصر شیعه در نشریه مطالعات اسلامی(آکسفورد) (ژانویه 2002)صص
    2003
    -نقش بندی و صفویه:مشارکت تاریخ مذهبی ایران در همسایگان آن، سالت کیک: نتشارات دانشگاه یوتا، صص 7-48
    -ابعاد سیاسی و دینی امام خمینی، التوحید(قم)،(ژوئن 2003)
    -مقاله ای در دایره المعارف ایرانیکا:«حسن شیرازی» صص 37-40، «حلیه المتقین» ،صص 180-181«بوسنی و هرزگوین: فرهنگ ایرانی و مبانی نظری آن»
    -مقاله ای در دایره المعارف دیانت اسلامی،«مازندرانی، عبد ا...»، صص 190-192 ، میرزا محمد صص 195-196
    -بررسی اثر لیدا، والبریج «عالیترین آموزه های شیعه:موسسه مرجع تقلید» در نشریه دینی(شیکاگو) (2003)؛ صص 504-505،

    2004
    -مقالات دایره المعارف ایرانیکا: «حجه الاسلام» ص 426 «حروف گرایی» صص 483-490
    -بررسی اثر جوآن گراس و اسوم ارنبیو، «نامه ای به خواجه عبدا...احرار و همکارانش»، نشریه مطالعات اسلامی آکسفورد (2004) صص 11-12
    2005
    -مقالاتی در دایره المعارف دیانت اسلامی ترکیه«میزا ملکم خان» صص 164-165، صص 239-238 «محمد پارسا» صص 563-564
    - بررسی متین ون دن بوس:«صوفی گرایی در ایران، از دوره قاجار تا انقلاب اسلامی»، در نشریه مطالعات اسلامی (آکسفورد) (2005) صص 88-91
    2006
    -علامه سید محمد حسین طباطبایی(2006): فیلسوف، مفسر وعارف نشریه مطالعات اسلامی(آکسفورد)، صص326-351،
    -مقالاتی در دایره المعارف ایرانیکا، ایران «مذاهب در ایران» از زمان صفویه،صص 442-474
    -مقدمه ای بر سید قطب الدین، اصول بنیادین جهان بینی اسلامی، هالدون شمالی: انتشارات بین المللی اسلامی،
    2007
    -نقش بندی، استانبول(2007): انتشارات انسان یاینلدری ص 512
    -مقاله ای در دایره المعارف اسلامی دیانت ترکیه:«نقش بندی، صص 342-335 ، «نجم الدین کبری»
    -بررسی اثر دینال لگال، «فرهنگ صوفی گری: نقش بندی درجهان عثمانی، مطالعات اسلامی(آکسفورد) صص 414-420
    2008
    -«نقش بندیه- خالدیه در چالش» نشریه تاریخ صوفی گری صص 13-19
    -مقالاتی در دایره المعارف ایرانیکا،«امام جعفر و صوفی گری» صص 156-162 ، «جامی و صوفی گری» صص475-479
    -مقاله ای در دایره المعارف اسلامی وقف دیانت ترکیه،«نوکتویه»، 204-205

    زیرچاپ:
    -مقالاتی در دایره المعارف ایرانیکا«کازرونیه»،«کبری، نجم الدین» و «دستورات کبراویه»
    -ادعاهای اهل سنت از امام صادق(ع)، موسسه مطالعات اسلامی،
    -مقاله ای در دایره المعارف اسلامی وقف دیانت ترکیه


    + نوشته شده در  88/07/06ساعت 15  توسط روشن  | 

    نقشبندیه

    ـاشاره: آنچه در پي مي‌آيد بخشهايي است از گفتگوی مجلة تركي «تصوّف» با پرفسور حامد الگار استاد دانشگاه كاليفرنيا كه در دوران دانشجويي به اسلام گروييده و سالهاست كه مشغول تحقيق در باب تصوّف و طريقت نقشبندی است. در این مصاحبه در باب گستردگی طریقت نقشبندی، تاثير آن در گسترش اسلام،مطابقت اين طريقت با شريعت اسلام و جهاد پيروان اين طريقت با دشمنان دين سخن رفته. ترجمة فارسي اين مصاحبه در فصلنامة اطلاعات حكمت و معرفت به چاپ رسيده است:

     

                                       دكتر حامد الگار

    گفتگويي با دکترحامد الگار

    طريقت نقشبنديه

    ترجمه داود وفايي

     از اين که دعوت ما را براي مصاحبه پذيرفتيد تشکرمي کنيم. درنظرداريم متن گفتگو با شما را در مجله « تصوف» منتشرکنيم تا بتوانيم ازاين طريق تجربيات امثال جنابعالي را به جوان ها منتقل نماييم.

     من هم تشکّر مي‌کنم.

     ـ استاد! اگرممکن است درابتدا ازگذشته خودتان بگوييد.

     سال 1940 دريکي ازروستاهاي کوچک انگلستان به دنيا آمدم. خانواده ام يک خانواده عادي انگليسي بود. يعني درظاهر مسيحي بودند اما ارتباط چنداني با دين نداشتند. دبيرستان را در لندن تمام کردم و بعد ازآن دردانشگاه کمبريج سه سال زبانشناسي فارسي وعربي خواندم. البته طبيعي است که فقط زبان نمي آموختم ، با ادبيات اسلامي و مخصوصاً قران کريم هم آشنا مي شدم. درسال 1959 براي اولين باربه خاورميانه، يعني جهان اسلام مسافرت کردم. اول به استانبول آمدم. درحيدرپاشاي استانبول سوارقطارشدم و به ارضروم و ازآن جا به تهران، و از تهران هم تا اصفهان رفتم. مسافرتي طولاني و خسته کننده بود و آن را فقط با شور و حال جواني مي شد انجام داد.

        درسال 1961 پس ازآن که ازدانشگاه کمبريج فارغ التحصيل شدم براي تحصيل درمقطع دکتري دردانشگاه تهران ثبت نام کردم. درتهران، آن سال ها، تظاهراتي عليه رژيم شاه صورت گرفت و دانشگاه مدت زيادي تعطيل شد. نتوانستم تحصيلم را آغازکنم. ازفرصت استفاده کردم و تقريباً درهمه جاي ايران و کشورهاي همسايه به سياحت پرداختم. به افغانستان، پاکستان وهند هم رفتم. تجربه خوبي بود. فکرمي کنم خيلي بهترازنشستن درکلاس بود. اين را هم بگويم که سال دوم تحصيلات عالي ام در کمبريج بود که مهتدي و مسلمان شدم. لذا وقتي دوباره به کشورهاي اسلامي سفرکردم همه چيزها را با نگاه جديدي مي ديدم...

    چنانچه مي دانيد غالباً درباره ايران و مسايل فرهنگي اين کشورکارکرده ام. درسال 1965 به آمريکا رفتم. درآن جا، دردانشگاه کاليفرنيا به عنوان استاديارشروع به کارکردم. دليل عزيمتم به آمريکا اين نبود که شيفته اين کشور باشم. چون درمراکزدرسي انگلستان کادرآموزشي موردنيازم را نمي يافتم راه آمريکا را درپيش گرفتم. ازبرکلي پذيرش گرفتم و شروع به کار کردم. دراصل هدفم اقامت دائم هم نبود. اما تقديراين گونه بوده است. 40 سال است که دردانشگاه کاليفرنيا استاد فارسي و پژوهش هاي اسلامي هستم. با همسرم نيز درهمين جا آشنا شدم. او ترک است و درحال حاضردرهمين دانشگاه ترکي تدريس مي کند. همسرم ازازدواج اولش دو فرزند پسردارد. ما نيز پسري به نام سليم داريم که درنيويورک روزنامه نگاري مي کند.

     ـ در کل چه چيز باعث شد شما به تحقيق درباره تصوف و مخصوصاً نقشبنديه بپردازيد؟

     يکي ازدلايل اصلي موضوع اين بود که نمي خواستم چشم اندازهاي علمي و معنوي من محدود به ايران باقي بماند. نقشبنديه طريقتي است که درتمام عالم اسلام گسترده است و نه تنها درتاريخ که امروز نيز درعرصه هاي معنوي، فرهنگي و سياسي نقش مهمي ايفا مي کند. به نظرمن يکي ازويژگي هاي نقشبنديه اين است که بين طريقت و شريعت به موازنه کاملي معتقد است. اين البته درتمام طريقت ها وجود دارد اما نقشبنديه دراين موضوع موفق تر بوده است. ديگراين که من دردوران جواني سفرکردن را خيلي دوست داشتم. تحقيق و مطالعه درباره نقشبنديه بهانه خوبي براي مسافرت بود. لطف خدا نصيبم شد و ازبوسني تا مالزي به سرتاسر جهان اسلام مسافرت کردم.

     ـ به نظرشما، صوفيان درطول تاريخ چه چيزهايي را با فرهنگ اسلام ترکيب کرده اند و براي انسان امروز چه چيزي دارند؟

     از همه چيز مهمتر اين است که تصوف عملي ترين راه وفادارماندن به سنت پيامبر(ص) است. بسياري ازمسلمانان با پيوستن به طريقتي اصيل، وفاداري به سنت رسول الله را به عرصه عمل مي آورند. به اين ترتيب صوفي ها از زمان پيامبر(ص) تاکنون نوعي تداوم و استمرار را ايجاد کرده اند.

     استاد! درکتاب هاي فقهي و کلامي غالباً با اصطلاحاتي چون قاعده، قانون، حکم و فتوا مواجهيم اما در آثارعرفاني معمولا سخن از دوست داشتن و محبت و عشق به ميان مي آيد. شايد مهمترين خدمت عرفان و تصوف به جامعه اسلامي ، تزريق همين معنويت و محبت باشد.

     قطعاً همين طوراست. اما بايد توجه داشت که اين محبت، صرفاً درلفظ و بيان نيست. صوفيان، به ويژه نقشبنديان با برخورداري ازهمين محبت دست به جهاد هم زده اند. اين وضع درحال حاضردرقفقازو چچن ادامه دارد. اصولا موضوعي دراسلام نيست که صوفيان خدمتي به آن نکرده باشند. اين طورنيست که صوفيان و عرفاي بزرگ ،مثلا ابن عربي، امام رباني، و يا عبدالقادرگيلاني، درزندگي و آثارخود فقط به جنبه اي از جوانب اسلام پرداخته باشند. آن ها به اسلام به عنوان نظامي يکپارچه پرداخته اند. امروزصوفيان قادرند با زبان خود مسلمانان را دوباره با اسلام آشنا کنند، اما در استفاده از واژه صوفي بايد دقت داشت. زيرا کساني هستند که خود را صوفي و عارف مي خوانند درصورتي که درحقيقت چنين نيستند. منظورم اين است که معنويت به تصوف محدود نمي شود... .

     ـ کمي درباره کتاب ها و مقاله هايتان توضيح دهيد.

     ... من مقاله اي هم درباره نقشبنديه درمنطقه تالش ايران که دراستان گيلان واقع است نوشته ام. منطقه جالب توجهي است. مردم اکثراً شافعي مذهب هستند. اطراف البته شيعه اند اما به هرحال مردم آن منطقه شافعي مانده اند و از اين نظرزيرتاثيرکردها هستند. بازرگانان و کارگران گروه گروه ازآذربايجان مي آيند و زبان ترکي به تدريج گسترش مي يابد و پيروان مذهب شيعه نيزدرحال افزايش است. با اين حال گرايش به نقشبنديه هنوزوجود دارد. خانقاه هايشان را ديدم. مقاله ام آن چنان مفصل نيست اما فکرمي کنم جالب توجه است. درشماره آينده مجله Journal of the History of Sufism که از سوي Thierry Zarcone درپنج جلد درفرانسه چاپ مي شود، منتشرخواهد شد. بعد ازپايان اين مقاله درصدد انجام يک کارمقايسه اي هستم. مي خواهم موضوع نقشبنديه درمالزي و بوسني را مقايسه کنم.

     ـ چرا بوسني و مالزي؟

     اين دو کشورمناطقي بسيار دورازهم هستند و مردمانشان فرهنگ اسلامي خاص خود را دارند. بوسني با اين که بخشي ازسرزمين عثماني بوده است، ازسنت هاي ويژه اي برخورداراست. من سال هايي که مطالعات نقشبنديه را تازه آغاز کرده بودم دو سه مرتبه به بوسني رفتم. حتي دربوسني مقاله اي ازمن درباره نقشبنديه منتشرشد. برايم سفرجالبي بود. بعد ازآن بود که فاجعه مشهور دربوسني رخ داد. سال 1996 که دوباره به بوسني رفتم برايم درس آموزبود. برخي ازدوستان قديمي ام را يافتم؛ برخي نيزشهيد شده بودند. دوباره به همان خانقاه ها سرزدم. مثلا به خانقاه اوکلاواک رفتم که ازنظرقدمت دومين خانقاه نقشبنديه دربوسني است. کروات ها بناي آن را دراثناي جنگ با خاک يکسان کرده بودند؛ به اين هم اکتفا ننموده، استخوان هاي شيخي را که موسس اين خانقاه بود اززيرخاک درآورده و سوزانده بودند. سنگ مزار او را شکسته بودند. اما به هرحال مردم منطقه، تلاش کرده اند آن جا را دوباره بسازند. سال 1999 کار بازسازي بحمدالله بسيار پيشرفت کرده و خانقاه دوباره بنا شده بود.

      دليل شدت کينه و تنفر کروات ها چيست؟ نکند نقشبنديه را عامل گسترش اسلام دربوسني مي‌دانند؟

      سؤال جالبي است. بوسني شرقي منطقه اي کاملا مسلمان بود و صرب ها يک مسجد و يک سنگ قبر سالم درآن باقي نگذاشتند. مسلمانان را طرفدارخشونت اعلام مي کنند اما چه خوب بود اگر مسيحيان کمي به اعمال هم کيشان خود توجه مي کردند.

    بله، من در بوسني به خانقاه هاي ديگرهم رفتم. برايم جالب بود که صوفيان دراثناي جنگ گروهي تشکيل داده بودند و يکي ازشيوخ نقشبنديه به نام بهاء الدين حاجي ميليچ نيزفرماندهي اين گروه را به عهده گرفته و عملا وارد جنگ شده بود. در بوسني چند خانقاه جديد هم ساخته شده و شرکت کنندگان در مراسمشان هم بيشتر جوان هستند. اين اتفاق مسرورکننده اي است البته. باز، مطلب جالب توجه ديگراين است که درجهان، تنها دولتي که به بوسني کمک کرد، ايران بود. درنتيجه بوسنيايي ها به ايرانيان علاقمندند. ايراني ها با خانقاه ها هم آمد و شد دارند...

    اما درخصوص مالزي بايد بگويم که پيروان نقشبنديه درآن جا نيز برخي سنت هاي خاص خودشان را گسترش داده اند. آن ها دربين خود نوعي خلوت دارند که«سلوک» ناميده مي شود. اين کارسالي چند باراتفاق مي افتد. اين مساله درگذشته بين پيروان نقشبنديه وجود نداشته است. گذشتگان به چيزي تحت عنوان « خلوت درانجمن » قائل بوده اند. نوع خلوت درميان مسلمانان مالزي و اندونزي مشترک است.

    پيروان نقشبنديه دربوسني درظاهرمجددي هستند اما ازامام رباني اطلاعي ندارند و با کتاب «مکتوبات» او آشنا نيستند. نقشبندي هاي مالزي، خالدي هستند اما آن ها هم خبرندارند که مولانا خالد بغدادي که بوده و چه کرده است؛ فقط نام او را مي دانند. درنظردارم چنين کاري تطبيقي را به انجام برسانم.

     ـ نظرشما درباره لزوم تاسيس انجمني براي تحقيق آکادميک درخصوص نقشبنديه چيست؟

     به نظر من فکرخوبي است. درآمريکا يکي ازشخصيت هاي پاکستاني اقدام به چنين کاري نمود و جمعيتي تحت عنوان Naqshbandi Founation for Islamic Education را تاسيس کرد. البته فعاليت آکادميکي مانند برگزاري کنفرانس يا انتشار نشريه ندارند. من طرح برگزاري يک کنفرانس بين المللي درباره « تاريخ نقشبنديه « را درذهن دارم.

     در لاهور مرکزي به نام «حوزه نقشبنديه» تاسيس شده است. مي خواهند نسخ خطي و آثارکمياب مربوط به اين طريقت را جمع آوري و مهمترين آن ها را منتشرکنند. موفقيت و تداوم کارهايشان درآينده مشخص خواهد شد.

    مهم تاسيس مراکزنيست، بلکه تداوم کارهاست. ...

     ـ استاد! از مطالبي که بيان فرموديد به نام مجله تصوف ازشما بسيارتشکرمي کنيم.

     متن كامل اين مصاحبه را در اينجا بخوانيد.

    منبع:

    اطلاعات حكمت و معرفت

    + نوشته شده در  88/07/06ساعت 15  توسط روشن  | 

    معرفی استاد ایزوتسو

     

    ایزوتسدر ۴ مه سال ۱۹۱۴ در توکیو به دنیا آمد. در سال ۱۹۶۰ دکتری خود را در رشته ادبیات دریافت کرد. وی پس از تکمیل تحصیلات آکادمیک در ژاپن، مدتی در دانشگاه کیو به تدریس مشغول شد و در این زمان، زبان عربی را فراگرفتو در ۲۶ سالگی کتابی به زبان ژاپنی با نام «تاریخ اندیشه عربی» و پس از آن کتابی دیگر درباره فلسفه و عرفان، با تاکید بر فلسفه نوافلاطونی و عرفان یونانی در ۳۴ سالگی تالیف کرد و نیز کتابی در همین دوران درباره پیامبر اسلام به زبان ژاپنی نوشت. ایزوتسو نخستین کتاب خود را به زبان انگلیسی تحت عنوان «زبان وسرش» در همین ایام منتشر کرد.

    علاقه فراوان ایزوتسو به قرآن باعث شد که او برای اولین بار قرآن را به زبان ژاپنی ترجمه کند. این اثر در سه مجلد و طی سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۸ تکمیل شد. ایزوتسو در سال ۱۹۶۱ به دعوت ویلفرد کنتول اسمیت، رئیس مؤسسه مطالعات اسلامی دانشگاه مک گیل، به کانادا رفت و به تدریس متون مهم اسلامی همچون نجات ابن سینا در فلسفه و الاقتصاد فی الاعتقاد غزالی در کلام و فصوص الحکم ابن عربی در عرفان پرداخت.

    او در سال‌های ۱۹۶۶ - ۱۹۶۷ در ژاپن اثری بین الادیانی تالیف کرد، تحت عنوان «یک مطالعه مقارنه‌ای درخصوص مفاهیم فلسفی در تصوف و تائوئیسم» با زیرعنوان «ابن عربی و لائوتزو- چوانگ تزو»، که توسط مؤسسه مطالعات فرهنگی و زبان‌شناسی دانشگاه کیو و تحت سرپرستی نوبوئیرو ماتسوموتو به چاپ رساند.

    ایزوتسو از شهرتی بین المللی برخوردار بود و شاید در میان اسلام شناسان معاصر یگانه فردی بود که از مذاهب مسیحی، یهودی، هندویی، بودایی و مکتب‌های گوناگون فلسفی معاصر اطلاع و در مقایسه و تطبیق استادی و تبحر داشت. از این رو بسیاری از مجامع علمی بین المللی او را به عضویت پذیرفته بودند، از جمله:

    + نوشته شده در  87/08/18ساعت 17  توسط روشن  |